Hij is er bijna! Mijn cd van het jaar, waar ik al heel lang in volle spanning op wacht, ligt vanaf 8 juni in de winkel.
Enkele gelukzakken die hem al hebben mogen beluisteren beweren dat het een bangelijke plaat geworden is, NOG beter dan de vorige…
Hoewel dit mij wel lichtjes zenuwachtig maakt:
de electro-invloeden maken plaats voor meer gitaar en ritme
Ik verwacht de nieuwe spruit van Vive la Fête in elk geval met grootse verwachtingen en word al helemaal gek als ik denk aan een nieuwe show.
Je krijgt mijn mening zonder twijfel op 8 juni! JOEHOEW!
(Jawel hoor, ik ben een meeeeega fan!)
Vooral de mensen die ons kennen zullen het misschien niet geloven: Spekvriend en dR!En joggen nog steeds!
We zitten aan onze derde week en zijn 8 keer gaan lopen! Rekenwonders zullen merken dat we een beurt overgeslagen hebben. dR!En kampt immers met een ware sportblessure: mijn knie is zjaak.
Edoch, niet getreurd en geen getaffel, we blijven gaan! Jullie mogen gerust weten dat wij nieuwe doelen hebben voor volgend jaar: 10 mijl in Antwerpen en 20 km in Brussel! Train alvast uw stem en prepareer die spandoeken!! Ondertussen proberen wij eerst de 5km te halen…
Ondersteboven is hip blijkbaar. Zoals de deurmat die zowat overal op het net opduikt. Ook ambigrammen komen regelmatig terug, zoals onlangs nog bij Neatorama. Audi heeft nu ook een printadvertentie die je kan omdraaien voor hun A6 Alroad quattro.
Ik ben er eigenlijk helemaal niet ondersteboven van. Om eerlijk te zijn doen al die omdraaibare letters pijn aan mijn ogen en nek. Doe mij maar een sterke boodschap in gewone letters.
Mijn schroevendraaiers had ik al, en hoewel dat de meest essentiële tools zijn, heb ik nu de ideale bijpassende aanvulling gevonden…
Ik ga mijn gangetje kunnen gaan!
via: chipchick
Mijn zoektocht naar een maatpak is afgelopen! Gisteren heb ik mij bij Café Costume in Antwerpen een pak laten aanmeten en zonder overdrijven: dat was een verademing.
Café Costume is een jong familiebedrijf dat ‘tailoring à la carte’ aanbiedt aan een betaalbare prijs. Deze derde generatie van de familie Van Gils -inderdaad- maakt kostuums op maat volgens de eisen van de klant. Rustig, luisterbereid en vooral met liefde voor het vak. Zo heb ik het graag.
Eerst kies je de pasvorm; een Brits, Italiaans of Frans model. Daarna kies je de stof en dit bepaalt ook de prijs van het kostuum. Ten slotte kan je al de rest naar wens laten aanpassen: zakken, knopjes, split, enzoverder.
Toen ik gisteren voor de spiegel stond met mijn lastig maar adorabel lijf (boomlang en problematisch smal), had ik een kostuum aan dat mij als gegoten zat. En dat was heerlijk. Een pak op maat naar mijn wensen, van goede kwaliteit en aan een scherpe prijs.
Heel even dacht ik rillend terug aan één van de vorige winkels waar ik geweest was. Verkoper Paul van die winkel (“ naar eigen zeggen een topseller“) probeerde mij een pak aan te smeren dat veel te groot en niet mijn smaak was. Paul had immers veel ervaring en wist uiteraard beter wat ik wilde dan ikzelf. Dat ik er belachelijk uit zag in dat pak maakte ook niets uit, want Paul zou Juan erbij halen. “Juan, de beste naaier van Turnhout”, zo zei hij. Ik heb mij niet laten naaien, niet door Paul en niet door Juan.
U begrijpt waarom ik Café Costume een verademing vond. Check de website voor meer informatie.
Dit is een fijne reclamecampagne voor een relatief saai product:
Dit ding wordt bij mensen thuis onder de voordeur geschoven. Wanneer je thuis komt zie je meteen dat de vloer harder blinkt met Maestro Limpio (onze goeie oude Mister Proper).
Deze foute deurmat is te koop bij What On Earth voor $19.95.
Fo rizzle my homedizzle!
Vanmorgen om vijf voor acht stond de politie aan onze deur. Mijn hart sloeg op hol, want zoals het spreekwoord zegt:
Als ’s ochtends de politie staat aan je deur, hebben zij zelden een goed humeur.
En ook: Als start de dag met gebel van politie, verstop dan snel je boeventronie.
Ik holde als een gek de trap af om vol belangstelling te luisteren naar het verhaal van onze blauwe vriend. Hijgend en schuimbekkend – ik had mijn mond vol tandpasta – opende ik de deur.
-Uw wagen staat geparkeerd in de Wipstraat
-Negatief. Onze Vosmobiel, die staat geparkeerd in de Wipstraat
-Wagen of Vosmobiel, maakt niet uit. Het ding mag er niet staan, want er wordt vandaag gekeerd. De straat. We keren vandaag de straat. Dat doen we wel vaker. Er staan al twee dagen antiparkeerborden, om parkeerders tegen te gaan. Maar jouw vehikel staat er dus nog.
-Dat komt wellicht omdat wij de Vosmobiel enkel des weekends gebruiken, kwestie van de verkeersdruk te verminderen.
-Dat boeit mij niet. Spoel uw mond beter snel, want uw bolide moet binnen vijf minuten weg zijn. Een vrolijke dag verder.
Zo gezegd, zo gespoeld. Vijf minuten later stond ik samen met drie politievrienden en onze vierwieler in een lege Wipstraat. Een pakkend moment.
Onze Vosmobiel, de koning van de Wipstraat.
De Gibson is weer zo vuil als een bronstige hond, en dat verdient ze niet. Door mijn vochtige gitaarhandjes zijn haar snaren verroest en staat haar body vol met vetvlekken. Hoog tijd voor een poetsbeurt!
Men neme volgende benodigdheden bij de hand: 
flesjes poetsproduct, een stapel marcellekes van 100% katoen, een setje D’Addario’s, een kniptang en een kleine platte schroevendraaier.
Poetsen die plank, nieuwe snaren erop, intonatie regelen en geklaard is de klus!
