Platvloerse websites die afbeeldingen en content van ons gebruiken mogen dat gerust, maar we hebben wel een aantal voorwaarden:
Wij hebben graag dat u de gestolen afbeeldingen op uw eigen server host in plaats van onze bandbreedte te stelen. Wie vuile banners op zijn site heeft staan, heeft vast geld genoeg voor een grote webruimte.
Wij weten graag dat u iets van ons steelt, via trackback en niet via serverstatistieken die ineens de lucht in vliegen.
Een vermelding van of een link naar onze blog is écht niet nodig. Wij blijven liefst ver uit uw buurt.
Gelukkig is er Spekvriend Barracus om tijdig in te grijpen.
Lees verder »
Mijn beurt om nog eens een blik op mijn jonge jaren te werpen…altijd een waar genoegen!
De allereerste cd die ik kreeg (ik kon er toen zelf nog geen betalen), was Dangerous van Michael Jackson. Ik ben vroeger altijd een megagrote fan geweest van Michael. Thriller en Bad had mijn papa op vinyl, dus die kende ik ook rats van buiten.
De grootste uitdaging was om de danspasjes van The King of Pop zo goed mogelijk na te kunnen doen. Uren heb ik voor de spiegel staan oefenen en ik moet eerlijk zeggen: ik werd er echt wel goed in.
In elk geval, ik vond Michael Jackson een superzanger en danser. Mijn ouders wisten dat en hebben me daarom getrakteerd op mijn allereerste live-optreden: de show van zijn plaat Dangerous in Torhout. Met in het voorprogramma: Kriss Kross!! Machtig vond ik dat!
Na Dangerous is het spijtig genoeg pijlsnel bergaf gegaan met Michael én zijn muziek. Mijn interesse nam dus ook af en vandaag de dag kan ik mezelf geen fan meer noemen. Hoewel zijn oude muziek gewoon té gek blijft uiteraard.
Meest memorabele nummers van Dangerous: Jam, In the Closet en She Drives Me Wild!
Bij deze gooi ik het stokje door naar Imke, Mirthe en Sed. Welke was jullie eerste plaat/single/cd?
Mick gooit een stokske naar mijn vlam en naar mij. Hij vraagt wat de eerste plaat/CD/single uit ons jonge leven is. U vraagt, wij draaien! Ik mag beginnen van vrouwvos. Alles over haar eerste plaatje kan je morgen lezen.
Mijn eerste cd was ‘The Hits Album 1989‘, een verzamelaar uit euhm… 1989. Ik was toen zeven jaar oud en heb de dubbel-cd met mijn spaarcenten gekocht bij Rudy’s Photo & Phono Shop (ofzoiets) in Turnhout. Eigenlijk was dat een fotowinkel (nu nog trouwens), maar die verkochten ook plaatjes. De nummers op de schijf staan in mijn geheugen gegrift.
Hieronder volgen enkele tracks met een linkje naar YouTube. Stuk voor stuk moddervette beats, dus laat die boxen maar eens goed pompen!
Lees verder »
Het was al langer aangekondigd, maar eindelijk is het zover: de iTunes Music Store biedt de EMI-collectie aan aan een hogere kwaliteit én vooral: zonder kopieerbeveiliging. De service heet iTunes Plus.
De gewone tracks (AAC aan 128 kbps met DRM-encoding) blijven gewoon bestaan aan dezelfde prijs, maar er zijn nu dus ook heel wat nummers beschikbaar aan een kleine meerprijs. Deze kunnen onbeperkt gekopieerd worden naar andere computers en mp3-spelers en de kwaliteit is bovendien een pak beter (AAC aan 256 kbps).
Gewoon even upgraden naar iTunes 7.2 en je kan beginnen downloaden.
Gisteren ben ik voor het eerst sinds lang naar een dokter geweest want uw aller Spekvos voelt zich niet kiplekker de laatste dagen. Duizelig, vlekken voor de ogen, kortademig, gehoorverlies, pijn in de borst, een hartslag van 50 en extreme vermoeidheid. Een mens gaat voor minder naar de dokter.
Die vermoeidheid is niets nieuws, want ik ben een chronische kortslaper. Al sinds mijn peuterjaren slaap ik ongewild minder dan ik eigenlijk nodig heb. Zo zie ik er uit en zo voel ik mij ook, maar dat went. Het gevoel dat ik elke moment met mijn smoel tegen de grond kan gaan, is wel vrij nieuw voor mij.
De dokter was een fijne kerel en hij heeft mij grondig onderzocht. De conclusie is dat ik kerngezond ben. Mijn longen, hart, lever en andere inmates zijn tiptop in orde. Mijn bloeddruk mag een tikkeltje hoger zijn, dat wel. Vele mensen zouden dromen van een gezond lichaam zoals dat van mij.
Wij vinden dat vreemd en voelen ons -ondanks het compliment- niet beter.
Tijd voor een bloedonderzoek. 
Het is onderweg, zeggen ze. Maar ze beloven het al enkele dagen en er is nog niets van in huis gekomen. Vandaag heeft Frankrijk er serieus van afgezien en het is onderweg.
Ik wacht er al een tijdje in spanning op, hoop dat ze nu eindelijk gelijk krijgen. Ik wil dat het pikdonker wordt. Ik wil de geur. Ik wil het geluid. Ik hou er van, ontzettend veel. Ik hoop dat het onderweg is. En dat het lekker hard zal gaan. Een beetje eng, maar extra leuk.
De Coke Light man is deze namiddag langsgeweest op’t werk om gratis blikjes uit te delen. Gene zever! Maar het was niet die kerel van op televisie, maar een Hollander met even dikke spierballen en dezelfde kledij. Een wannabe.
Hij probeerde mijn vrouwelijke collega’s te versieren, maar die vielen allemaal in zwijm. Ik heb dan maar gezegd dat hij moest oprotten, want dat ik hem anders een paar doeffen op zijn bakkes zou geven. En dat ik de koning van de werkvloer ben, en dat hij een wannabe en een Hollander is. En ik heb ook geroepen: van mijn erf, van mijn kiekes!
En toen ben ik gaan lopen.
En nog altijd krijg ik kippenvel als Jeff Tweedy dat zinnetje zingt in de liveversie van “Misunderstood” op Kicking Television.
Wilco, band naar mijn hart.
Open source is een toverwoord voor vele webbies, computerfreaks, alternativo’s en vanaf nu ook voor Coladrinkers, zoals ikzelf.
Terwijl de grote producenten er alles aan doen om het geheim achter hun producten te bewaren, zwiert OpenCola zijn ingrediënten gewoon op het internet met een GNU General Public License. Zoals dat gaat bij open source projecten, mag u dit drankje aanpassen en verbeteren.
U vindt het recept op wikiHow.
Gisteren ben ik met mijn goede vriend Tikke een weddenschap aangegaan. We waren een boeiend gesprek aan het voeren over de betekenis van de vele Christelijke feestdagen en uiteindelijk kwamen we op 15 augustus. Dan is het “moederkesdag“…
Tikke beweert dat dit eigenlijk “Onze Lieve Vrouw Hemelvaart” is. Daar heb ik nog nooit van gehoord! Onze Lieve Heer Hemelvaart ken ik, maar dat ook onze vrouw zulke feestdag had, daar wist ik helemaal niets van.
Impulsief als ik soms kan zijn heb ik daar dan maar heel zelfverzekerd 5 bakken bier op gezet. Na wat navragen bleken er verdekke toch wel veel mensen te beweren dat “Onze Lieve Vrouw Hemelvaart” wel degelijk bestaat. Shit.
Koppig als ik vaak kan zijn, ben ik eens grondig beginnen zoeken op het wereldwijde web. En wat heb ik nu ontdekt?
“In de Rooms-Katholieke Kerk is Maria-Tenhemelopneming een hoogfeest en wordt steeds op 15 augustus gevierd. In veel landen, waaronder België, Frankrijk, Italië, Slovenië en Spanje is het een vrije dag. Het in de volksmond gebruikte “Maria Hemelvaart” is volgens het katholieke geloof niet correct omdat “Maria niet zelf ten hemel opsteeg” maar “door God in de hemel werd opgenomen”.”
AHAAAA! Ik heb gelijk! Onze Lieve Vrouw Hemelvaart bestaat helemaal niet! Ze steeg niet zelf ten hemel op, maar werd er door God opgenomen! Op 15 augustus vieren we Maria-Tenhemelopneming! Ik vind dus dat ik recht heb op 5 bakken bier. Nah.
