sloddervossen

Ze heeft de vosmobiel bestickerd met een klever van Vive la Fête. Ik had nochtans gezworen dat ik het niet zou laten gebeuren.

Beschaamd, voor mezelf en voor de sticker.

Ik denk dat dit de eerste film geweest moet zijn die ik samen met dR!En in de cinema gezien heb. Twee snotneuzen van 16 op een romantische filmdate. Veel werd er -tegen alle verwachtingen in- niet gekust tijdens de vertoning want Lola Rennt bleek een ijzersterke film te zijn.

Zonet vond ik op youtube één van mijn favoriete scènes waarin Lola, das mädchen mit dem roten haar, naar een casino gaat. Ik krijg nog altijd kippenvel.

Het zou Els Pynoo in Noir Désir kunnen zijn.

Opstaan. Webwerken. Eten. Verder webwerken. Webwerkstuk online zwieren. Content zijn. Douchen. Wasmachines opzetten. Droogkasten opzetten. Boeksken lezen over connected marketing. Muziekskens spelen. Strijken. Plooien. Kasten inladen. Illustrator-en voor het trouwfestijn. Indesign-en voor het trouwfestijn. PDF-en voor het trouwfestijn. Eten in Pastamore.

En nu: rusten.

Mijn bril is versleten. De verf komt plaatselijk van mijn montuur en hij is niet meer proper te krijgen.

Ik twijfel al een tijdje of ik nu terug een bril zou kopen of dat ik niet eens voor lenzen zou gaan. Een bril is altijd direct vuil. En om te knuffelen ook heel vervelend. En als je een andere brildrager een kus moet geven tikken die dingen altijd tegen elkaar.

Lenzen lijken me leuk, maar ik durf niet goed aan mijn ogen te komen. Je kan ze kwijt raken en moet dus eigenlijk altijd een bril bij de hand hebben. Ik werk heel de dag achter de computer en naar ‘t schijnt drogen je ogen daarvan uit als je lenzen draagt.

Alles afgewogen neig ik toch meer naar het kopen van een nieuwe, leuke, mooie bril.

En als ik fantastische reclame zie als deze ben ik helemaal verkocht…

Een campagne door LG&F

Via: Ads of The World

Ooit was ik een fan van Gorky en daarna ook van Gorki. In mijn platenkast staan nog steeds alle schijven tot en met “Plan B”. Het heeft lang geduurd voor ik het besefte (of beter: wilde beseffen), maar eigenlijk zijn alle platen na Monstertje rommel.

In de beginjaren was Gorki een echte boysband, met Luc De Vos in de hoofdrol. Hij deed dat ook goed, zo populair zijn. We zagen hem zijn hits vertolken op de nationale televisie als een heuse adonis.

Als ik de filmpjes (zie verder) nu terugzie op youtube, denk ik twee dingen:
“ik word oud” en “Ben Crabbé heeft zijn wilde haren verloren“.
Lees verder »

Het onweert in Antwerpen city! Joehoew!!

Het is wel bijzonder lang onderweg geweest.

Gehoord op ’t werk:

Gaa godverdoemese franke doewes!

Het plat Antwerps is toch een speciaal taaltje hoor. Lelijk maar grappig.
In de Kempen zou bovenstaande zin waarschijnlijk veel mooier klinken. Ik gok op:

Gij sè franke tik!

Alain Provaast is een muzikant die enkele jaren geleden furore maakte in de stille Kempen. Hij was ook mijn boezemvriend, hoewel ik hem de laatste jaren uit het oor verloren ben. Zijn succes was kort, krachtig en vrij plaatselijk. Vooral in de omstreken van Wechelderzande, Wiekevorst en Westerlo had Alain enorm veel succes. Na het succes van zijn plaat “de nieuwe sound” heeft Alain niets meer van zich laten horen.

Uit onze statistiekjes blijkt dat ontzettend veel mensen op deze website terechtkomen als ze Alain Provaast intikken in Google. Op zich is dat niet zo verwonderlijk omdat wij de naam van onze blog uit één van zijn onafgewerkte songs (de sloddervos) geplukt hebben. Wat mij wel verbaast, is dat er überhaubt op Alain Provaast gezocht wordt.

Ik vraag mij af wat mensen op deze website hopen te vinden over Alain Provaast.

Dit is leuk! Via de website van Humo kan je Galgje spelen, maar dan Jeroom-style.

Dat is toch ongelooflijk? Maar wel waar, zo blijkt. In China is een hond eerst bevallen van twee puppy’s en zette vervolgens een kitten op deze wondere wereld.

Volgens dierenartsen is het “ding” wel degelijk een hond, maar lijkt het gewoon op een kat door enkele genmutaties…

Het blijft toch zeer vreemd, vind ik. Het poesje zou trouwens wel blaffen.

via: HLN