sloddervossen

Only in Japan…

via: tokyomango

Voor de nieuwsgierigen. Dit zijn de kleurtjes die we gebruikt hebben in onze uitnodigingen. Zeven om precies te zijn.

De uiterst linkse en rechtse kleur zijn de twee basiskleuren, alles daartussen hebben gebruikt voor de details.

Ook als swatch te downloaden voor je CS apps!

De uitnodigingen van onze trouwpartij zijn bijna allemaal uitgedeeld of opgestuurd. Het was een hele klus, wegens enorm veel. Er liggen hier nog een paar adresloze enveloppen die eerstdaags de deur uitgaan.

De reacties zijn allemaal geweldig. Het is enorm fijn om mailtjes te krijgen van familie en vrienden die heel graag naar ons feest willen komen. Sommige genodigden zijn blij, anderen euforisch. We krijgen respons van mensen die oprecht fier op ons zijn en ik kan al niet meer wachten om samen met hen het glas te heffen. Sommigen hebben we al veel te lang niet meer gezien.

Twee hilarische reacties wil ik met jullie delen. De eerste is die van collega R., ongeveer 60 jaar oud, jong van hart en op en top Antwerpenaar.

Moateke, ge hebt pech want ik zen dan toas dus ik koom zeker af met die van os! Waa meugen toch jumpen oep aa fiejest he?

De tweede reactie is van vriend J., ongeveer 25 jaar oud, jong van geest en op en top vriend.

Ik weet nog niet zeker of ik kan komen omdat ik die dag mijn cd’s van de bibliotheek moet binnenbrengen. Maar als ik daar iets op kan vinden, dan mogen jullie op mijn aanwezigheid rekenen!

(dit citaat is beschermd met copyright, gelieve deze grap dus niet te stelen)

‘t Zijn sloebers en grapjurken.

ps: Vriend J., mijn collega R. wil die cd’s met jumpmuziek graag eens lenen. Misschien moet je ze een week later terugbrengen naar de bibliotheek.

Damn. De eMac van mijn vader heeft het dit weekend begeven. Net toen ik in mijn ouderlijk huis mijn nieuwe lampenbak aan het testen was, vreemd genoeg. Toeval of niet?

De eMac stond gewoon aan terwijl ik gitaar aan het spelen was in dezelfde kamer. Dat doe ik wel vaker, omdat ons eigen appartementje niet geschikt is voor luide gitaarmuziek. Na een tijdje had ik door dat de computer ineens een zwart scherm had. Alle pogingen om hem opnieuw aan de praat te krijgen, waren tevergeefs. Geen lichtje, geen geluid. Een mens zou durven vermoeden dat het één met het ander te maken heeft.

Vermoedelijk heeft de power supply het begeven. Ik vraag me echt af hoe dat dan komt en wat je kan doen om het probleem te vermijden. Bij de vorige mac van mijn vader is de voeding ook ontploft (dacht ik), dus misschien is er iets mis met de stroomspanning. Wellicht is dat pure onzin, want ik ken er echt niks van.

Ondertussen heb ik hem binnengebracht bij Switch, want dat zijn toffe peren. Afwachten wat zij ervan zeggen…

*voor gitaargeeks*

Na lang aarzelen heb ik een nieuwe gitaarversterker gekocht: een Peavey Delta Blues! Een handzaam lampenversterkertje van 30 watt met een 15″ speaker en bekleding in tweed. Aan de looks zal het niet liggen.

Eigenlijk ben ik nooit echt een fan geweest van Peavey, ik vond dat nogal een flauw merk om eerlijk te zijn. “Ofwel heb je een Marshall, ofwel een Fender en al de rest is voor losers.” Weet je wel…

In mijn zoektocht naar een versterker heb ik op vanalles gespeeld: Rivera, Vox, Fender, London City, Marshall en dus ook op een Peavey. Ik was verrast. De Peavey Delta Blues klinkt op het eerste gehoor heel warm en vol, met vette bassen. Meer kan ik voorlopig niet schrijven over de klank, want ik heb nog maar één speeluur achter de kiezen. En dan nog, geluid leest zo moeilijk.

De versterker beantwoordt in elk geval aan een aantal zaken die ik vooropgesteld had: betaalbaar (max. €1250), draagbaar en met een laag wattage. Andere grote kanshebbers waren de Fender’s uit de Hot Rod en Blues series, maar daar ben ik ook niet zo’n grote fan van.

Het zal wel even wennen zijn, na tien jaar speelplezier op een 100 watt Marshall transistoramp met 2×12″ speakers. Ach ja, het beestje is versleten.

We zien wel hoe het loopt met de Peavey. Meer dan een mooie clean en een wahwah-pedaal heb ik in principe niet nodig. Zoals Mauro Pawlowski in een helder cafémoment ooit sprak: “het maakt niet uit met welke versterker je speelt, alles zit in je vingers.”

Mauro is Satan, dus ik geloof hem.

Gisteren een FANTASTISCHE avond gehad!! Na een vermoeiende werkweek zijn we naar de goeie ouwe kempen getrokken om ons nog eens lekker te laten gaan.

Eerst in Balen in the mood geraakt met een paar glazen wijn, waarna we vrolijk en gezwind naar Olmen gingen. Olmen was gisteren namelijk dé place to be: een gezellig festivalletje met als headliner… Vive La Fête! Uhu!

Ik ben zwaar uit mijn dak gegaan, zo gelukkig dat ik was. Goed gelachen, goed gesprongen, goed gezweet, goed uitgeleefd. Heerlijk, zo’n weekends!

© Dorien Van Gorp

Via Mick vond ik deze fantastische reclamespot:

Makes my day!

Deze porseleinen tegeltjes zou ik wel in mijn keuken willen. Zuppafunky!
Je kan ze tegen de muur hangen of gebruiken om warme potten op te zetten.

Meer lekker porselein bij Etsy.com.

Ze hebben mij weer gevonden, de getuigen van Jehova. Zes jaar geleden ben ik naar Antwerpen verhuisd in de hoop dat de anonimiteit van een grootstad mij zou verlossen van deze hardnekkig weerkerende verkondigers van de Bijbelse boodschap. In de stille Kempen waar ik vroeger woonde, stonden zij immers bijna maandelijks aan de deur. Ze hadden het op mij gemunt. Ik moest en zou bekeerd worden.

Zes jaar hadden ze nodig om mij op te sporen. Zes jaar. Vandaag zat er een brief in de bus, gericht aan spekvriend en dR!En. Twee vliegen in één klap zullen ze gedacht hebben. De brief begon als volgt:

Geachte Mevrouw, Mijnheer,
We zijn de laatste weken verschillende keren bij u aan de deur geweest, maar spijtig genoeg is het niet mogelijk geweest u thuis te treffen en met u te spreken; terwijl we heel graag uit liefde voor rechtschapen mensen wat belangrijke informatie met je zou willen delen. We denken dat u het met ons eens bent dat de huidige wereld zich in een zeer benarde toestand bevindt. In elk domein van het menselijke leven heerst een crisis sfeer.

Daarna volgt een uiteenzetting over al het leed en verdriet op de wereld. Gelukkig zal Jehova soelaas brengen. “Is dat geen grandieuze vertroosting en hoop.”

Een positieve kijk op de zaak. Ahum.

Lieve getuigen, ik moet u melden dat niet in elk domein van mijn leven een crisissfeer heerst. Wellicht ben ik hierdoor geen mens, laat staan rechtschapen. Het is dus niet zo heel spijtig dat u mij niet thuis kon treffen. Mijn ziel woont al jaren bij die van Robert Johnson en dat is goed zo.

Voor alle duidelijkheid: ik ben niet geïnteresseerd in een bijbelstudie, ook niet in een gekostumeerd Bijbels toneelstuk of hoorspel, zelfs niet in een simpel gesprek. Groot is mijn dank voor uw begrip.

Een hulpkreet, gevonden op het internet: 

hallo iedereen!ik heb een probleem,, ik wordt hil erg snel rood! enm ik weet niet wat ik er aan kan doen!!? wie kan mij helpen? om het te bedekken of wat?!ikzowrd bij de domste dingen Rood!! en niet te weinig ook!!! dan krijg ik ook egt een rooie kop!!!heb ji advies?! ik hoop ut! alvastt bedankt!  

Nou nou. Met goeie tips kan je hier terecht.

Misschien moeten we eens afspreken ofzo, om erover te praten.