sloddervossen

Eigenlijk ben ik nog geen haar veranderd de laatste twintig jaar. Behalve mijn borsthaar en bakkebaarden misschien.

Vanmiddag ben ik in het stadsarchief gaan zoeken achter de geschiedenis van ons toekomstig huisje. De goedgekeurde bouwaanvraag uit 1885 heb ik gevonden, de verbouwingsaanvraag uit 1925 ook. Het volledige plan is helaas nergens te bespeuren.

Een stukje poëzie:

Het College van Burgemeester en Schepenen geeft oorlof tot het daarstellen derzelve, onder de volgende voorwaarden: de muren zullen ten minste de dikte hebben van eenen Rupelmondschen steen.

Een beerput heette in 1925 trouwens “beirput” en het huis had vroeger een overdekte pompplaats. Decadent!

Blijkbaar is de woning samen met zeven aanpalende huizen gebouwd. Hoewel de voorgevels in de loop der jaren heel wat veranderingen hebben ondergaan, zijn die huizen identiek van indeling.

Projectontwikkeling in 1885. Cool.

Waar is de tijd dat mijn zus en ik alle cassettes hadden en alle liedjes van buiten konden meezingen… De jeugd van toen, die was écht hip!

… is niet alleen het afschuwelijke muziekje bij Music For Life 2008, maar het is ook de natuurlijke habitat van heel wat mensen wiens taaltje klinkt als exotisch gewauwel.

Samen met enkele Antwerpse collega’s ben ik een boek aan het schrijven dat vele problemen zal oplossen:

Een gat in de markt.

Toch altijd spannend vind ik, je mac opnieuw installeren. Vooral het moment waarop je met één vingerbeweging je hele harde schijf wist. Dan is het hopen dat je echt àlles op je Lassie -het trouwe dier- hebt staan.

Mijn iMac is opnieuw proper gepoetst en dat merk je: hij ronkt weer zoals een pasgeboren poes. CS3, iWork, Mamp, Netnewswire Lite, LastFm, Adium, Firefox, Camino en Flip4Mac.

Meer heeft een mac niet nodig.

Mijn held maakt reclame voor World of Warcraft. Hij heeft rimpels gekregen en papperige armen. Vergane glorie als je’t mij vraagt.

William Shatner doet hetzelfde en is wél nog altijd cool.

Sorry. Het zal voor morgen zijn.

Vandaag = Een goeie dag op het werk. Genieten van het weekend gevoel. Samen uit eten. Meeting met onze trouwfotograaf. Cafeetje met de vrienden. Geen tijd voor sloddervossen.

Mijn nachtrust is wisselvallig als het gekwispel van een bronstige eekhoorn en dat maakt mij moe. Heel moe. Ben altijd al een slechtslaper geweest, maar de laatste weken breek ik nieuwe records. Wallen tot op mijn knieën en een roetsjbaanbloeddruk.

Volgens deze slaaptest zou ik elke namiddag een dutje moeten doen. Een powernap. Den baas zal lachen als ik in een pyjama aan mijn bureau zit!

Soms zou ik willen dat ik een stand-in had, die mijn leven af en toe overneemt. In mijn plaats gaan werken, pintjes gaan drinken, bloggen, naar de winkel gaan, huizen kopen. En dan blijf ik zelf gewoon in bed liggen samen met mijn vrouwvos.

Maar ik doe al mijn stunts nog steeds zelf. Slaapwel.

Vlegel. Schelm. Schavuit. Rekel. Kapoen. Schurk. Booswicht. Hufter. Rover. Smeerlap. Kwapoets. Belhamel. Pummel. Kinkel. Lorejas. Bengel. Deugniet. Boef. Vlerk. Schoft. Doerak. Knurft. Schobbejak.

En je bent ook een loebas. Deem.

Goed bezig, mannekes!

Blijven stemmen!

Ziet er iemand een verschil tussen Take 1, 2, 3, 4 of 5?

Ik ben benieuwd naar de plot van zijn film.

Bekijk ook zeker de balconscènes! Die zorgen voor wat afwisseling.

Toch moet ik toegeven dat ik telkenmale volledig strijk ga hoor…

Ik ga de knop indrukken. Tot straks!

UPDATE: Blijkbaar heeft Eddy al zijn filmpjes verwijderd…