Dec 23rd, 2007
Koelkastpoëzie nr. 36


Best een eng animatiefilmpje over nachtpaarden en een zandman met wallen als eieren zo groot:
En ik ook.
Zoeeven meegespeelt met het grootte diktee der nederlandsche taal. Niet dat ik zoon taalpuurisd ben, maar ik was wel beniewd hoe ik het ervanaf zou brengen. Gemideld zo bleikt.
Ik had 21 fouten. En u?
Het Japanse productiehuis Shokora Inc. gaat de harten van menig Belg veroveren met “tv-programma’s met een erg hoge amusementswaarde”, volgens een persbericht van Belga dat ik vandaag in de mailbox kreeg. Achteraf blijkt het gewoon een viral van Vacature te zijn.
Jammer eigenlijk, want Japanse televisie is meestal lachen. En gieren. En brullen ook. Denk bijvoorbeeld aan dat programma uit de jaren tachtig: Takeshi’s Castle. (danku vriend Stefan) Zoiets mag van mij elke dag op tv komen.
Dat is lachen. En gieren. En brullen ook.
Vrieskou buiten en daar sta ik dan met mijn handschoenen en sjaal. Alleen. Te wachten op niets.
Ik probeer mijn naam te blazen in de lucht, maar geraak niet verder dan spek. Teleurstellend.
“Allez, nog eens een stokje”, fluistert Mirthe ons toe. Ach ja, waarom ook niet? Een stoksken over drie:
Drie bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
Drie dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?
Drie blunders waarmee mijn kleinkinderen mij uitlachen zullen:
Lees verder »

Gisteren voor de eerste keer naar een trouwfeest geweest van twee mensen die we van ons leven nog niet gezien hebben! Dat overkomt je jammer genoeg wellicht maar één keer. Dus beschouwen we het des te meer als een unieke ervaring!
Mick en Wout, jullie zijn fantastisch, het feest was fantastisch, Jefke is fantastisch, jullie liefde is fantastisch, …
En dankzij jullie hebben we nu ook voor de eerste keer analoog contact gehad – bedankt ook voor die heerlijke uitdrukking, Mick – met een aantal andere bloggers. Ik moet zeggen: Uw Moeder is een vetgeil wijf!
De vrolijke fietser die vanmorgen in volle ochtendspits op de Rooseveltplaats in Antwerpen met veel gekraak door zijn versnellingen trapte, daarbij met zijn knie tegen het stuur botste omdat zijn voet gekneld zat tussen pedaal en asfalt, vervolgens halsoverkop de remmen dichtgooide en lenig en gezwind van het stalen ros afstapte om al wandelend –eerder hinkelend- zijn tocht verder te zetten onder luid applaus van menig busreiziger, dat was ik niet.
Echt niet.
Sinds vandaag beluister ik muziek met de BOSE on-ear hoofdtelefoon en … wauw!!
Zit lekker zacht op de oortjes en geeft echt super geluidskwaliteit. Een topper van een aanrader!
Hij is niet goedkoop, maar ik wou hem al zoooo lang en ik ben heel braaf geweest deze maand. En ik heb ook heel hard gewerkt. En ik heb ook goed gespaard deze maand. En ik luister toch zo graag naar muziek. Dan mag het, toch?