sloddervossen

We leven ondertussen tussen de dozen en I LOVE IT!

Want dat betekent dat we bijna kunnen verhuizen!

Als Spekvriend me niet tegenhield was alles al ingepakt. Ik ben nogal ongeduldig van aard.

Alleen maar met je stem en verder niets.
Je kunt er ook iets anders bij verzinnen.
Zo hoor je nu bijvoorbeeld een bassist.

Ik ken ze nog allemaal uit mijn hoofd, die liedjes van de eerste Samsonplaat. Tot op de letter. Dat komt omdat die cd eigenlijk gewoon een meesterwerk is, zowel muzikaal als tekstueel.

Ik hou van Marlène.
En ik van Bobien.
‘Houden van’ dat is elkaar heel graag zien.

Of Gertje die als een engel in de nacht zijn hondje geruststelt: “Het is de wind”. Legendarisch.

En dan vraag ik mij af: hoe klinkt een bassist? En waar ligt die cd ook weer?

Lieve lezers der sloddervossen,

De komende weken kan het hier een beetje stiller worden. De wet van Bloggy: als je veel te vertellen hebt, is er minder tijd om te schrijven.

Twee tijdrovers waar wij met plezier naar uitkijken:

• Ons huisavontuur komt dichtbij en dat vraagt enige voorbereiding, om nog maar te zwijgen over de effectieve werken en verhuis.
• De agenda staat vol met fantastische dates met vriendjes en vriendinnetjes.

We zijn nog lang niet van plan om onze pels aan de wilgen te hangen en zullen webschrijven als we er tijd voor hebben.

Denk dus niet: “het is stil hier”, maar “het is druk daar”.

uw liefste vos,
spekvriend

Vandaag zat dit briefje van ons buurmeisje in de bus:

Ewel dat vind ik nu eens schattig zie.

Beste buurmeisje, trommel jij maar zoveel als je wilt. Ik hoor graag drums. En als je veel oefent, word je misschien wel zo beroemd als Isolde Lasoen. Dan zal ik aan je briefje terugdenken.

Wij verhuizen binnen 4 weken. Hopelijk vindt de nieuwe bewoner van ons appartement het ook leuk.

Offline heb ik een gewone mensennaam, online ben ik spekvriend.
En dat willen we zo houden. Dat is niet per ongeluk, weet je wel?

Soms komen offline en online elkaar tegen en dan spelen we een spelletje:
Zakdoek leggen, niemand zeggen.

Gesnopen?

…en niet weet wat doen vanavond: meezingen met Stef Bos.

Tranen. In. Ogen. Krop. Sla. In. Keel.

Zonet op’t werk:

- “Spekvriend, moet jij iets hebben uit de snoepgoedautomaat?”
- “Een raider”
- “…euhm…”

Blik op oneindig en wegdromen.

Vroeger vond ik Mik Mak en Mon héél spannend, ik had er zelfs nachtmerries van.

Amai.

dR!En en ik zijn vandaag exact 4 maand getrouwd. Tijd om een balans op te maken van mijn lichamelijke gezondheid.

Het is immers algemeen geweten dat het gewicht van een man exponentieel toeneemt na het huwelijk. Hoewel dit aanvankelijk voor mij niet leek op te gaan, blijkt deze urbane wijsheid nu toch werkelijkheid te worden.

Uw aller spekvriend wordt dik. Ik herhaal: dik.

Bij gebrek aan weegschaal kan ik jullie niet exact meedelen hoeveel kilo’s erbij gekomen zijn. Wat ik jullie wel kan meegeven, is dat ik sinds kort de trotse bezitter ben van een kleine –doch onmiskenbaar aanwezige- poep en buik. Dat is iets om fier op te zijn voor een magere manskerel die een BMI van 17 gewend is.

Mijn lichaam komt stilaan in balans. Maar ‘t is toch wennen.
Complimentjes zoals “die poep staat je beeldig” zijn altijd welkom.

Spekvriend en ik zijn vandaag een interieurwinkel binnen gegaan die WAY boven onze stand was, eigenlijk een beetje per ongeluk.

Toen onze personal verkoopster ons twee glazen champagne aanbood konden we het uiteraard niet meer op een loopje zetten, dus deden we maar alsof we de trotse, rijke bezitters waren van een loft zonder meubels.

Zeer boeiende uitleg gekregen over salons, stoffen, hout,… terwijl wij een slappe lachbui bedwongen en genietend van onze champagne nipten.

Voor herhaling vatbaar! Een aanrader!