sloddervossen

Ik was ze helemaal vergeten: Kent.

De plaat Isola blijft een vreemde eend in mijn platenkast waarvan ik na 10 jaar nog steeds niet weet of ik ze wel goed vind. Maar ze is écht goed, denk ik, soms, misschien. Maar écht he!

Danku Anja voor de herinneringen en de twijfel.

Ik heb mezelf uitgedaagd!
De Apple Developer Tools zijn geïnstalleerd op mijn Mac en ik ga me tussen de verbouwingen door toeleggen op het maken van Dashboard Widgets en uiteindelijk misschien zelfs applicaties voor onder ander de iPhone. Met de nadruk op uiteindelijk en misschien.

* bedwingt een slappe lach *

Mijn naaste medemensen hebben mijn wild en impulsief enthousiasme al wat ingetoomd tot realisme en dus ben ik maar begonnen met de aller basis te leren: HTML.

En de rest komt later.

Ik heb wel stiekem met Dashcode al een eerste Widget gemaakt: eentje die aftelt tot het weekend!

En begin nu allemaal weer niet ze zeggen hoe poepsimpel dat is aub.

Gisteren was hij bijna even goed.

‘Bier was vervallen, tickets Bobbejaanland waren verlopen’.

Je zou voor minder de pers inlichten.

Ge moet uw haar terug meepakken. Altijd als ge naar de kapper bent geweest, dan moet ge uw haar terug mee naar huis nemen. Ik weet dat, want ik doe dat.

Een kapper knipt meestal haren korter, omdat andersom te moeilijk is. Maar wat de meeste mensen niet weten is dat die kerel na een knipbeurt alles netjes bij mekaar veegt, sorteert per kleur en dan opstuurt naar een ver land. Daar maken ze dan pruiken van uw haar en die worden verkocht tegen veel geld. Ge houdt het niet voor mogelijk hoé veel. Minstens voor 60 euro of meer.

Dat wil dus zeggen dat ge uw kapper betaalt zodat hij uw haar met winst kan verkopen aan ongure pruikenmakers. Uw eigendom. En denkt ge dat gij daar ooit een euro van te zien krijgt? Ik denk het niet. Twee keer geld kwijt.

Ge moet uw haar mee terug meepakken. Ik weet dat, want ik doe dat.

Het is officieel: mijn pens weegt 4 kilo meer dan een half jaar geleden. En daar ben ik fier op. Iedereen die eens voelen wil, ga je gang.

We hebben vorige week een blitse weegschaal gekocht om de evolutie van mijn BMI op te volgen. Een weegschaal die oa. vertelt uit hoeveel water en vet ik besta. Maar gewoon wegen kan ie dus ook. Tot 150 kilo zelfs. Voorlopig moet ik het stellen met 66 kilo. De eerste keer in zes jaar dat mijn BMI hoger is dan 18. Hoezee!

Het is de bedoeling om aan de 72 kilo te geraken. Dan zou ik normaal zijn. Daarom doe ik aan “reversed weight watching”. Elke dag probeer ik honderd punten binnen te spelen door mijn eetgedrag aan te passen. Elke dag een snickers of drie, liters cola, smoskes met extra mayonaise, bier, worst, kaas, spekvet. Het werkt echt.

I’m a lardass fatso. Love it.

Makkers staakt uw wild geraas, want de zon schijnt door de bomen en door de straten en door mijn haar. Dat maakt een mens vrolijk.

Zie die werkmannen met hun aarsmaantjes eens lachen. Zie de postbode op haar fiets eens glunderen. Zie die kabouter eens genieten. Niemand heeft nog last van insijpelend vocht. Behalve op de terraskes.

Dat maakt een mens vrolijk.

We zitten in’t zeezicht. Schol.

We werken op de werf. Schol.

We zitten in de Wirwar. Schol.

Ik blijf het een straf nummer vinden: The Architect van dEUS.

En miljaar Mauro, wat een riff. En miljaar Mauro, ge lijkt steeds meer op Jezus.

De live-versie van The Architect vind je trouwens bij Lux.