sloddervossen

Deze vrijdag in de Kavka in Antwerpen:

Ik excuseer me alvast voor mijn toestand.

Ik heb op mijn werk nooit iemand iets over Sloddervossen verteld. Omdat ik daar geen behoefte aan heb. Liever niet, zo…, weet je wel?

Maar just in case:

Ik wil graag een ferme opslag, een bedrijfswagen, een MacBook Pro, een iPhone en eventueel meer vakantie.

Bedankt alvast, lieve bazen.

Ik heb altijd al een boek willen schrijven. Een kinderboek.
Een boek met een actueel thema en herkenbare personages.
Actie, spanning en sensatie.

Het begin heb ik al:

“Bijt maar eens goed in zijn hol, Pekkie!” brulde Filiberke tegen zijn poedel. Net zoals zijn hond kwam Filiberke uit een slecht nest.
Fout geboren, heet dat dan. Vader aan de drank, moeder anorexia. U kent dat wel.

Een succesverhaal in wording. Ik voel het.

Ik heb blijkbaar nog niet verteld wat voor een ongelooflijk leuke cd ik een tijd geleden heb gekocht. Shame on me, want Fantastic Playroom van de New Young Pony Club is een ware ontdekking geweest!

Kopen die handel!

Antwerpse subtiliteit:

“Wadist Spekvriengt? Is aawe kwafeur doewed?”

Mijn wilde lokken zijn niet erg populair bij de collega’s.
Spot en vernedering zijn mijn deel.

Eenpersoonskoken is écht moeilijk. Damn.

Liefhebbers van 60’s en 70’s funk en soul op 45-toerenplaatjes MOETEN een kijkje nemen opFunky16Corners. Verplicht. En anders kletsen op de poep.

Check zeker de Funky16Corners Radio podcasts. Dat zijn 46 (!) afleveringen die te downloaden zijn als mix of als aparte tracks. Obscuur en minder obscuur. Van Marva Whitney naar Don Gardner naar Lee Dorsey, Ramsey Lewis, The JB’s, The Apostles en nog een 1000-tal andere artiesten. Indrukwekkend.

Uren luister- en surfplezier. Ideaal voor mensen die alleen thuis zitten omdat de vrouw in de Ardennen zit ofzo.
Boogaloo party!

Ik heb het kot voor mij alleen. Vrouwvos zit immers heel ‘t weekend in de Ardennen en ik mocht niet mee. Jawel hoor, ik mocht wel mee. Maar liever niet, want in gezelschap ben ik een dikke klier. Grapje. Meestal ben ik erg aardig. “Da’s pas een aardige jongeman”, zegt men dan. Om een lang verhaal kort te maken: ik ben niet mee, ondanks de smeekbeden van dR!En.

Het moet ongeveer 3 jaar geleden zijn dat ik alleen thuis was. Het gevoel: koud, stil en eenzaam. Brrr. Maar ik ben nu wel de baas thuis. Da’s ook wel eens fijn. Aha! Ik heb zonet een flinke scheet gelaten, de ontbijttafel is niet opgeruimd, de pintjes van gisterenavond staan nog op mijn bureau en heel de gang ligt vol met slijk. En niemand die dat erg vindt. Alle remmen los.

Maar toch, met twee is leuker. Een vos heeft liefde nodig, veel liefde. En aandacht. Bij gebrek aan vrouw, moet ik mij troosten met muziek. Ons Sharon bijvoorbeeld, die kan mij goed troosten. Ik krijg het daar iets warmer van.

Aandacht en liefde. *zucht*
Nog één nachtje koud slapen. *zucht*

Komdenognienaaruis?

Ik was hem bijna vergeten. Bijna. Tot goedfout een platenhoes postte.

Nu blijft hij perdoeme weer 15 jaar in mijn hoofd spoken.
Nachtmerries.

Danku goedfout.

Jippie!! Nog altijd een “perfect gaaf gebit”! Geen gaatjes of niks. We zijn het gelijk gaan vieren met een etentje op restaurant.

Alleen…mijn 3 resterende wijsheidstanden gaan er misschien toch best uit, zegt ie. Brrrrr….!