Jun 7th, 2008
It’s only rock’n'roll
In een band spelen is vet. Niks is beter dan de honderden groupies, kilo’s drugs, liters drank en jutten zakken vol geld die na elk optreden klaarstaan.
Maar er zijn dus ook minder leuke kantjes. Organisatoren zijn bijvoorbeeld steeds bijzonder creatief met de backstage. Een kolenkot, een blokhut (for real), de doucheruimte van een fitnesscentrum; ik schrik nergens meer van.
Gisteren bijvoorbeeld in een schitterende tent gespeeld (zie foto) met een spetterend rommelkot als backstage (zie ook foto). Slijpschijven, verstekzagen, haakse slijpers, rioolbuizen; het was er allemaal.
Prachtig en oncomfortabel. En jammer.
Ook technisch loopt er wel eens wat mis. Fluitende micro’s, rammelend string-reverb, snaren die breken, gordijnen die in brand vliegen; ik schrik nergens meer van.
Gisteren bijvoorbeeld in een schitterende tent gespeeld (zie foto dus) waar de elektriciteit zeven keer is uitgevallen tijdens het optreden. Sfeervol en oncomfortabel. En jammer.
Maar het kan steeds erger. Gejost worden door de manager bijvoorbeeld. The Turtles, still happy together, weten er alles van:
Booker P, we’ll be watching you!
Morgen alweer muzikaal plezier. Hopelijk valt de backstage wat mee.
Ik hoop op een blokhut.
De backstage zou vandaag een renomeerd kasteel zijn in het idyllische Oud-Turnhout.
It’s gonna be huge, boy!
Niet in Oud-Turnhout geraakt, Fox. I am very, but then also véry sorry!