Ik ben een saaikous. Correctie: dé saaikous. De saaiste kous ter wereld wellicht. Daarom ben ik ontzettend blij met het stokje dat ik van Bobby en Bert kreeg: vertel zes saaie/onbelangrijke dingen over jezelf. No problemo:
1. Ik doe al mijn stunts zelf.
2. Van vogels heb ik geen kaas gegeten: kanaries, parkieten, vinken of duiven; ik zie geen verschil.
3. Elke middag eet ik een smoske. Mijn favorieten zijn: smos krabsla met extra mayonaise, club kip met bbq-saus, smos met gerookt spek, garnaalsa of kip andalouse. Daarbij drink ik altijd cola. Altijd.
4. Momenteel weeg ik 66kg, een persoonlijk record. Elke week bereken ik mijn BMI. Momenteel bedraagt dat: 18,47. Ook dat is een persoonlijk hoogtepunt en ik ben daar werkelijk fier op.
5. Ik kan enorm goed strijken. Vooral hemden zijn mijn specialiteit. Ook in kleren wassen ben ik een kei: kookwas op 60 graden, donker en licht op 40 graden, truien op 30 graden. Dat weet ik allemaal uit het blote hoofd. Toch ben ik een man.
6. Mijn favoriete hobby is kijken. Gewoon ‘kijken’, zonder meer.
Zo. En ik geef dit stokje niet door. Saai he?
Ik zou graag een kanariepiet hebben. Een vogel.
Vroeger hadden wij twee van die fluiters in huis: Flip en Flap. Ik was er bang van. Ik was bang van alles dat kon vliegen -inclusief muggen en vlinders- dus daar konden die vogels niks aan doen.
Al bij al waren het mooie pieten. Ik vond het dan ook erg jammer toen ze stierven. Erg tragisch ook: Flip beet Flap dood, en daarna is die eerste gestorven van eenzaamheid.
Nu ik mijn vliegangst overwonnen heb, voel ik mij wel klaar voor zo’n dier. Maar het mag niet van mijn vrouw. Het mag niet. Nee nee nee spekvriend, het mag niet. Niks van!
We moeten streng zijn.
Beste Tiberius D*nys,
Ge hebt ons goed liggen, gij. Gisteren stond de politie aan onze deur. Ze kwamen u zoeken, maar ge bent uiteraard niet gevonden.
Ik heb de wijkagent alles verteld: dat gij niet in ons huis woont, dat wij regelmatig brieven aankrijgen die voor u bedoeld zijn, dat wij die brieven terugsturen en dat wij begot niet weten wie gij zijt. En toen was het de beurt aan de wijkagent om zijn boekske over u open te doen. Straffe kost.
Blijkbaar woont gij officieel in ons huis, Tiberius D*nys. Volgens het bevolkingsregister en al. Ge bent op papier in ons huis komen wonen op dezelfde datum als wij, maar ik heb u pertang hier nog niet gezien. Dat moet ge mij dan toch eens proberen uit te leggen. Per brief ofzo.
Stel nu dat gij schulden hebt. Wiens meubelen komt den deurwaarder dan in beslag nemen, denkt ge? Wiens? Wiens? Ik zal u zeggen wiens: mijn. Want gij woont hier papierlijk. Ik stel voor dat ge uw adres laat aanpassen.
In elk geval, de politie zoekt u. Ge hebt een boete ofzo.
boze groeten,
spekvriend
Het bestaat echt: een huispak.
Een outfit die je thuis draagt na het werk, kleding die lekker los zit en waar je je beter in kan ontspannen.
Ik dacht: ja dat heb ik ook! Een pyjamabroek en een trui.
Maar na een diepgaand gesprek met mijn tantes blijkt dit huispak een ensemble te zijn dat te koop is in de betere kledingzaken. Thuismode noemen ze dat dan. Een huispak is hip.
Ik ben toch niet helemaal mee met de mode blijkbaar. Oef.
Ik herinner het mij nog alsof het gisteren was. In het tweede middelbaar vroeg de leerkracht aan een klasgenote van mij: “wat wil jij later worden?”. Zij antwoordde: “astronaut”. Mijn ogen werden als planeten zo groot. Astronaut perdoeme. Da’s eens wat anders dan dokter of brandweervrouw.
Ze werd geen astronaut.
Jazzalude. Zo heet de groep. En ze spelen niet eens jazz.
Rare snuiters.
In elk geval, Jazzalude brengt een ep uit. En die klinkt moddervet, perdoeme. Vetter dan spek. Ik weet dat, want ik heb de opnames gehoord in preproductiefase. Effenaf vet.
Deep funk en soul, noemen ze het zelf. Als ge u afvraagt hoe dat klinkt, moet ge ze live zien. Beeld u in: een ritmesectie, twee zangeressen, DJ Courtasock, percussie en blazers. Veel blazers. Op hun myspace kunt ge alvast uw oren opwarmen met ne slow. Gezongen door ne vent. Zippo’s in de lucht!
Jazzalude stelt het ep’tje voor in de Kavka (Antwerpen) op 7 november en op 8 november in Het Gevolg (Turnhout).
Snuiters zeg ik u.
Raad eens wat er hier al staat te blinken op mijn schoot?
Wauw!
Indeed! Ik verkoop mijn schattebol. Tijd voor vernieuwing, ik moet mee zijn. Beroepsmisvorming noemen ze dat.
Aldus, te koop:
MacBook 2,16 GHz Intel Core 2 Duo met
2GB RAM geheugen
250 GB harde schijf (NIEUW)
Superdrive
Nieuwe batterij
Mac OS 10.5 en iLife ‘08
Hij is gekocht in augustus 2007 en in allerperfectste staat.
Adapter en remote krijg je erbij, net als de originele doos.
Interesse? Doe mij een interessant bod!
… zegt hij. Hij heeft dorst. Hij heeft geen zin in Cola of water. Fanta, Sprite, Aquarius en Ice Tea lust hij niet. Van fruitsapjes krijgt hij buikpijn. Hij heeft zin in iets lekkers.
Bier dus.
Elke dag.
Zij drinkt geen bier. Hij stinkt dus naar bier. Elke dag. Hij geeft haar graag kusjes. Erg aangenaam in bed.
Ik ben enorm enthousiast.
… zegt ze. Ze wil een nieuwe Macbook. Om “mee” te zijn. Oude appel in de vuilbak. Nieuwe appel in haar handjes. Mee zijn, wil ze. Mee wil ze zijn. Zijn wil ze mee.
Geld uitgeven aan appels wil ze. Appels zonder fierewierepoort dan nog. Lassie zal lachen. Appels met lichtgevende tikkers, dat dan weer wel. Erg handig in het donker.
Appels die “mee” zijn. Meeë appels.
Ik ben enorm enthousiast.
