sloddervossen

Als ge op een ochtend fluitend en goedlachs naar uw werk fietst en ge merkt plots dat uw pedalen niet meer willen ronddraaien omdat de losgekomen nestel van uw linkerschoen vrij heftig verstrikt zit in uw ketting, dan zijt ge efkens in paniek en gooit ge uw remmen bruusk dicht waardoor ge nog harder in paniek zijt omdat ge die ene voet natuurlijk niet meer aan de grond kunt zetten en ge dus omver dreigt te vallen op een tamelijk druk kruispunt en daardoor lelijke schaafwonden aan uw tronie of een andersoortig gezichtsverlies kunt oplopen als ge uw reservevoet niet snel inschakelt.

Voortaan koop ik schoenen met plakkers.

Zeer herkenbare flow chart (a-a-a) in toiletten:

(klikken voor een vergroting)

Meer van dat vind je hier.

Amai, als ge na drie maanden zwijgplicht uw lippen kunt lossen, doet dat ferm deugd. Sloddervos dR!En en ik verwachten eind juli schoon volk in ons hol :

En wijlie fier.

A ja, en weet ge wie nòg vettiger zingt? Mavis Staples. Miljaar, da’s pas een vettige! Als die in’t laag gaat… sjonge jonge jonge.

Ik heb haar cd’tje “Live: Hope at the Hideout” gekregen van de Kerstman. Iedereen zou die schijf in huis moeten halen. Verplicht. Er staat bijvoorbeeld een machtige versie van dit nummer op:

Een stem, een telecaster, een bas, een drum en een achtergrondkoortje. En een warm hart. Meer moet dat niet zijn.

Straffe madam.

Spekvriend: “Oh, amai, ik heb koude voeten!”
dR!En: “liefje toch…”
Spekvriend: “Misschien moet ik mijn schoenen uit doen.”
dR!En: “Hu? Denk je dan dat dat helpt?”
Spekvriend: (BLOEDserieus) “Ja… als de kou in mijn schoenen zit…”
dR!En: slappe lach

Af en toe hou ik van een vettige scheet rockmuziek. Hoe vettiger, hoe prettiger zelfs. Een band zoals Triggerfinger bijvoorbeeld: dàt zijn vuile jongens die ik graag bezig hoor.

Deze week zag ik hun versie van Duffy’s “Mercy” met Selah Sue op TV. Waarschijnlijk lacht ge mij nu vierkant uit en waarschijnlijk loop ik hopeloos achter en ben ik niet mee, maar ik had dat dus nog niet gezien. Ik kijk normaal gezien alleen maar naar Witse. Vandaar.

Eén ding kan ik u zeggen: ik kreeg er prompt klamme handjes van.
Al wat goed is, staat uiteraard op djoebdjoeb:

Miljaar. Een poert van cover. Love it.

Enkele korte mediabedenkingen:

- De Smaak van Dekeyser: ik kijk elke week. En elke week denk ik: flashbacks zijn ok, al de rest is saai.

- Van Vlees en Bloed: fookin’ top. Vogelnestjes, marcellekes, Dessel, charcuterie. Spek naar mijn bek. Ferm gedaan, effenaf. Waarom staat dit eigenlijk niet op zondagavond geprogrammeerd?

- MNM: belachelijke naam, en volgens dR!En in hetzelfde lettertype als Nutella geschreven. Pikkedieven! En Peter Luts zou een grote naam zijn. Ik ken geen Peter Luts. Peter Luts klinkt mij even onbekend als pakweg Jef Renders, Fritz-Gerald Deckers of Mark Vogels. Maar dat zal dan wel aan mij liggen. Naar’t schijnt is hij ‘de man achter Lasgo’. Zou er ook een man vóór Lasgo zijn? Ik ken Lasgo niet eens. Maar dat zal dan ook wel aan mij liggen.

En voor de rest, geen nieuws.