Mrt 10th, 2009
Jef en de schermutseling.
Er was eens een Jef en die at graag soep. Zijn voorkeur ging uit naar preisoep, aspergesoep of witloofsoep. Jef was geen viesneus.
Op een dag ging Jef naar de winkel om prei te kopen. Dat deed hij steeds om de hoek bij “Verswinkel André en Lisette”. Een betrouwbare zaak met dagverse waren en aangenaam personeel . Het was er erg druk die dag en dat maakte hem nerveus. Zijn bloeddruk bereikte ongeziene hoogtes en zijn hartritme versnelde exponentieel. Dat had hij wel vaker. “Je hebt een ziekte”, had de dokter hem verteld. “Wie niet”, had Jef geantwoord.
Samen met zijn bloeddruk, hartslag en prei begaf Jef zich naar de kassa. Plotsklaps voelde Jef een slag op zijn hoofd. Een vlegel had –bij wijze van grap- met een banaan de klap toegediend. Helaas had Jef weinig gevoel voor humor en hij haalde kordaat uit met zijn prei. De vlegel kreeg een fikse pandoering en de preistengels vlogen in het rond. André en Lisette kwamen tussenbeide met een komkommer en een tomaat en ze wisten de vechtjassen te bedaren. Lisette slaakte een kreet van opluchting.
Jef werd gearresteerd en moest levenslang brommen.
Hij leefde erg lang, maar niet zo gelukkig.
Moeten we zoeken naar een ‘moraal van het verhaal’?
Neenee, ‘t is gewoon een informatieve tekst zonder moraal.
het kan ook een recept zijn voor bananensoep
Ik vind het wel een leuk verhaal, maar vraag me af wat je bedoelt met ‘informatief’?