Niet zomaar in een living, maar in dé living. Onze living.
De living waar wij een en ander hebben veranderd: de leem van de muren gekapt, rotte vloerbalken vervangen, een poutrel gestoken (want poutrels ‘steekt’ men), de elektriciteit vernieuwd, de antieke moluren gerestaureerd, de radiatoren vernieuwd, rolluikkasten geknutseld, een plafond gestoken (zie ook: poutrel), geschilderd, behangen en parket gelegd. Allemaal zelf gedaan. Wij hebben vroeger namelijk veel met Lego gespeeld.
Als ik nu in de zetel zit en naar het rozet aan ons plafond kijk, dan begint mijn hoofd te tintelen. Zoals bij overmatig champagnegebruik. Het plafond is 3m50 hoog en ik heb hoogtevrees. Heerlijk. Dus als ge u afvraagt waar wij zitten…
Wij zitten in de living.
Het is weer zover: de zon schijnt drie dagen lang en plots trekken alle vrouwen een witte stoffen broek aan. Jippie.
Nu is dat op zich niet zo’n groot probleem. Zo’n broek lijkt me erg luchtig, dus ik kan mij het comfort wel voorstellen. Het enige probleem met sommige (lees: bijna alle) witte broeken is dat ge er los doorkijkt.
Ik herhaal: los erdoor.
Dus als ge een appelblauwzeegroen slipje draagt, dan heb ik dat gezien. Als ge een bommastyle onderhoos in vleeskleur draagt, dan ook. En als ge een string draagt, dan durf ik niet kijken. Nu is ook dat allemaal niet zo’n grote ramp, want ik lach graag. Maar toch…
Ik vind dat sommige vrouwen ondoordacht omspringen met transparantie.
Als gij tegen uw vrouw vertelt dat ge bijna met uw fiets verpletterd werd door bus 501, en dat ge op het raamke van de chauffeur hebt geklopt en gebaarde van ‘zijt ge van lotje getikt’ waarop die man zijn bus in’t midden van de Paardenmarkt parkeerde en ruzie met u zocht, zodat ge met moeite uw beste scheldwoorden (deem, reetkever, deb) kon inslikken en ge het bij een braaf ‘ge moet godverdoeme in uw spiegels leren kijken’ hield, waarna de tegenpartij uiteindelijk zijn excuses aanbood –wat ik overigens ten zeerste apprecieer-, geeft zij je dan ook zo’n goeie tips zoals mijn vrouwken dat doet?
Begin dan een actiecomité en draag een fluovest en een helm en monteer een vlag op je fiets.
Ik krijg echt stress van mensen die minder lang zwanger zijn als mij en die vertellen dat ze bezig zijn met de inrichting van de babykamer en het aanschaffen van alle babyspulletjes, “want dat begint toch dringend te worden”.
Wij hebben nog geen keuken. Binnenkort tijdelijk geen badkamer meer. Eindelijk wel bijna een living. En als het meezit, hebben we vanaf midden mei (ik ben dan al meer dan 30 weken zwanger) tijd om aan onze slaapkamers te beginnen. Daarna heb ik dan eindelijk plaats om babyspullen te stockeren.
Als onze baby niet te vroeg geboren wordt, moet dat juist lukken denk ik. Ofnieofwa?
