sloddervossen

Ik heb hem -danku Bilbo- en hij is super.

Eels klinkt altijd als thuiskomen en nu was ie lang weggeweest, die E.
Welcome back. I missed you.

http://www.eelstheband.com/
http://www.myspace.com/eels

Twee handen op een buik.

Helemaal op mijn gemak was ik niet, gisterenavond in de borstvoedingsles. Niet dat ik iets tegen borsten heb, integendeel. Ik ben pro.

Wat mij echter deed stoelschuifelen was het taalgebruik van de vroedvrouw. Zij goochelde in een ritmisch tempo met woorden die ik zelden in de mond durf nemen.

Tepelkloven. Colostrum. Bloemkolen. Melkfontein. Afkolven. Spenen.

Een baby heeft daar blijkbaar geen problemen mee.

De Fietsenfikser heeft mijn Achielle onder de loep genomen, na mijn bumperbotsing van vorige week.

Het voorwiel is om zeep, dat spreekt voor zich. Dat zag eruit als een platgedrukt blikje cola. Mijn trommelrem heeft het wel overleefd. Na vakkundig meetwerk blijkt helaas ook het frame lichtjes geplooid te zijn.

“Uw kader staat 8 millimeter banaan”, klinkt dat in vaktaal, “maar ge zult er niet doorzakken”.

Dus: ofwel beschouw ik mijn fiets als perte totale en wordt dit een verzekeringsgeval (papierwerk, franchise, gedoe… jakkes), ofwel rijd ik een paar jaar op een kromme fiets.

Toch maar dat laatste denk ik. Bananen zijn zo slecht nog niet.

In de schuif van mijn grootouders vonden we een schrift met als titel “Toelichting betreffende het ALGEMEEN PLAN ter VERFRAAIÏNG Verbreeding der straten en Verbetering der wegenis van het Dorp RETHY.”

Het dateert van juni 1917 en is een genot om lezen, met schitterende passages, bijvoorbeeld over de Beplanting der openbare wegenis met boomen:

“De kosten hierdoor veroorzaakt, worden ruimschoots vergoed door de te verwachten opbrengsten, en wanneer de bevolking van Rethy het geluk zal smaken, van zijne wegenissen, bezoomd met lommerrijke boomen, in schoone en aangename wandelwegen herschapen te zien, en gelegen in de nabijheid van het wonderlijke Postel, dan zal voorzeker de vreemdeling zich getrokken gevoelen, om dat paradijs der Kempen te komen bezoeken.”

Dàt is pas een zin!

Mijn fietswiel staat paraplu. En er staat een kras op de bumper van een auto. En ik heb een fameuze koprol gemaakt. De openbare weg is erg hard en lelijk van dichtbij. Gelukkig is mijn lichaam een onbreekbare tempel.

Voor de eerste keer in mijn leven ben ik met mijn fiets tegen een wagen gebotst. Of de wagen tegen mij, ‘t is maar hoe je het bekijkt. We hadden elkaar niet gezien. Dat krijgt ge dan als ge met uw stalen ros pijlsnel door de straten vliegt. Zolang de auto’s vooruit blijven rijden, is dat meestal geen probleem. Maar als een auto ineens achteruit begint te rijden in een eenrichtingsstraat en ge komt uit een onverstandige hoek aangesjeesd dan plakt ge vrij snel met uw neus tegen de achterruit.

Fietsers aller lande, weest voorzichtig en gebruikt uw verstand. Auto’s kunnen heus niet alles zien. En gijlie ook niet. Beweegt u traag voort en zorgt dat uw ogen wijd opengesperd zijn, vooral op zonnige dinsdagen.

Ik voel mij op dit moment intens gelukkig en dat wou ik toch wel even delen!

Ik lig hier in de zetel in onze nieuwe living, genietend van de rust en mijn favoriete TV programma. Genietend van de dolle bewegingen van de liefste baby in mijn buik.

Nagenietend van de overheerlijke spaghetti die wij net hebben klaargemaakt in onze nieuwe keuken. Onze eerste zelfgemaakte maaltijd in 12 weken tijd.

Kzen content. Effenaf.

Twee zachtgekookte eitjes.