spekvriend

Paraplu. En het regent niet eens.

Mijn fietswiel staat paraplu. En er staat een kras op de bumper van een auto. En ik heb een fameuze koprol gemaakt. De openbare weg is erg hard en lelijk van dichtbij. Gelukkig is mijn lichaam een onbreekbare tempel.

Voor de eerste keer in mijn leven ben ik met mijn fiets tegen een wagen gebotst. Of de wagen tegen mij, ‘t is maar hoe je het bekijkt. We hadden elkaar niet gezien. Dat krijgt ge dan als ge met uw stalen ros pijlsnel door de straten vliegt. Zolang de auto’s vooruit blijven rijden, is dat meestal geen probleem. Maar als een auto ineens achteruit begint te rijden in een eenrichtingsstraat en ge komt uit een onverstandige hoek aangesjeesd dan plakt ge vrij snel met uw neus tegen de achterruit.

Fietsers aller lande, weest voorzichtig en gebruikt uw verstand. Auto’s kunnen heus niet alles zien. En gijlie ook niet. Beweegt u traag voort en zorgt dat uw ogen wijd opengesperd zijn, vooral op zonnige dinsdagen.

7 reacties op “Paraplu. En het regent niet eens.”

  1. Debenon 19 Mei 2009 at 13:49

    Sterkte, de shok komt meestal later. Ook voor de fiets.

  2. Sid Frisjeson 19 Mei 2009 at 16:59

    Net in de paterstraat nog op het nippertje een flink uit de kluiten gewassen Audi 4×4 ontweken die besloot te gaan parkeren. En dan nog claxoneren ook. Even teruggedraaid en de melding gekregen dat ie mij wel duidelijk had gzeien maar dat ie wou zien wat ik zou doen… en ook dat ik niet op de baan mag rijden…

    De Snul

  3. Mirtheon 19 Mei 2009 at 19:51

    Mijn techniek: snel fietsen (en me volledig uitleven) op lange stukken met weinig verkeer of waar er fietspaden in overvloed zijn, trager beginnen rijden op drukke plaatsen, of plaatsen waarvan ge weet dat er veel ongevallen gebeuren.

    En op de kasseien hier in Gent, kunt ge toch maar maximum 20km/h gaan ;)

  4. spekvriendon 19 Mei 2009 at 21:41

    @Mirthe: fietspaden in overvloed? Sounds like paradise to me! :-D Helaas kom ik op de 4 km naar mijn werk geen enkel fietspad tegen.

    2060 is een droom om in te wonen, maar het verkeer is een jungle. En ik heb de neiging om mij te laten meeslepen in guerrillagedrag. Correctie: ik had die neiging.

    Misschien moet ik maar naar Gent verhuizen! :-)

  5. bobbyhimselfon 20 Mei 2009 at 15:31

    dat herinnert er mij aan dat ik van ‘t lank weekend mijn banden moet oppompen/nakijken/toeplakken/weer-oppompen zodat ik eens met onze art kan gaan fietsen. hij in ‘t stoelke, ik trappen. ooit zal dat wel eens omgekeerd zijn…

  6. dR!Enon 21 Mei 2009 at 15:25

    Dat heb je dan als je mijn fietstips niet in acht neemt.

  7. spekvriendon 22 Mei 2009 at 10:07

    dan weet ge ineens wat ge moet kopen voor mijn verjaardag…

Trackback URI | Comments RSS

Reageer