Jun 9th, 2009
Donderwolk.
Kijkt, het regent weer pijpenstelen. Den hemel is zo donker als roet en er vliegen bliksemschichten door de lucht. Vroeger dachten de mensen dat dat een straf van God was. Maar nu geloven de mensen niet meer in God, dus wiens schuld is het dan?
Ik zal u zeggen wiens: mijn.
Ooit las ik in een wetenschappelijk boek dat wie boos kijkt en zijn wenkbrauwen fronst alzo een onweer in de hand werkt. En nu denkt gijlie, da zal nogal meevallen bij die brave spekvriend. En inderdaad, dat valt nogal mee: meestal kijk ik erg vrolijk. Maar gijlie hebt mijn wenkbrauwen misschien nog niet goed bekeken. Zeggen ‘dat het meevalt’, is in mijn geval ongepast.
Ik kan u verzekeren: mijn wenkbrauwen zijn aanwezig; zowel bij blijdschap als bij boosheid. Maar bij de laatste gemoedstoestand lijken die oogrupsen exponentieel te groeien, als ware het de staart van een agressief dier. En dan kan je maar beter gaan lopen.
Heel soms kijk ik drie seconden erg kwaad. Zoals vandaag.
En dan dondert het dus. Sorry.
Hebt ge zo van die zeer pluizige exemplaren? Zoals Jack Nicholson?
hybris zeg ik u
@Mirthe: Neen, geen wildgroei. Mijn wenkborstels liggen van nature proper in de plooi en zijn tweeledig.
@Tante: Gij leest teveel fabels gij. Ik ben nog nooit in Griekenland geweest.