dR!En

Liever wallen dan.

Onze dochter is een superbraaf meiske. Ze is goedlachs, stevig en gezond. Het enige dat ze niet goed kan is alleen inslapen, hoe moe ze ook is. Ze dommelt eigenlijk alleen in als ik haar de borst geef, of als we haar wiegen. Dat is voor ons soms heel vermoeiend en het zou leuk zijn als we daar een oplossing voor kunnen vinden.

Wanneer we dit “probleem” uitleggen, krijgen we meestal dezelfde raad: “Laten huilen, om de 5 minuten gaan kijken en dan weer laten huilen. Huilen kan geen kwaad, ze moeten dan leren.” En meteen ook de waarschuwing dat wanneer je dat niet doet, dat slaaptrainen, dat je kindje later ook nooit alleen zal kunnen slapen en voor eens en altijd afhankelijk van je zal blijven. Dit staat ook zo in de meeste boeken en als je op tinternet zoekt naar tips om een baby gemakkelijker te laten inslapen, dan is dit ook telkens weer wat je leest.

Hoewel ik het met het idee alleen al heel moeilijk heb, heb ik deze methode eens een poging gegeven… om in de helft van de tweede blok van 5 minuten op te geven, omdat mijn dochtertje ondertussen hysterisch lag te krijsen en bijna moest overgeven van de inspanning. Toen ik haar terug bij mij nam was ze onmiddellijk gekalmeerd, ik heb haar even terug de borst gegeven als extra troost en 5 minuten later lag ze heerlijk te knorren.

Ik geloof daar dus niet in he, in dat slaaptrainen, dat heb ik nu voor mezelf wel uitgemaakt. En ik geloof ook echt niet dat dat gezond is voor zo’n kleine baby. Ik neem best aan dat dat kind uiteindelijk in slaap gevallen zou zijn, misschien na een half uur, misschien na een uur, misschien pas na enkel uren volhouden. Volgens mij is dat dan echter puur van uitputting en is dat kindje volledig overstressed van al dat onbeantwoord krijsen. Je hoort ook overal dat het als ouder “een moeilijke opgave is, om je kind te laten huilen, maar je moet daar nu eenmaal door”. Nog zoiets. Is het niet een puur instinct dat je je kindje gaat troosten als het begint te huilen? Net zoals je kindje enkel huilt omdat het honger/pijn/angst/ … heeft?Ik snap dus niet waarom we tegen dat instinct zouden moeten ingaan. Is het niet vreemd dat zowel ouders als kind iets zouden moeten doorstaan waar ze zich totaal niet goed bij voelen?

De laatste dagen merk ik aan onze dochter dat ze ’s nachts soms een beetje wakker wordt en na een beetje gekreun en gesteun en een klein beetje gezeur vanzelf terug inslaapt. Gisteren is ze in de wandelwagen in slaap gevallen door zelf een beetje op haar handje te zabberen. Volgens mij leert ze dus stilaan wel degelijk om alleen in te slapen, zonder dat ik haar daarvoor elke keer dat ze tekenen van vermoeidheid toont ga neerleggen om haar vervolgens voor onbepaalde tijd te laten krijsen. En ik geloof echt dat er een dag komt dat ze er helemaal klaar voor is, dat ik haar dan gewoon halfwakker in bed kan leggen en dat ze zonder hysterisch te huilen in slaap zal vallen.

Ondertussen blijf ik zelf liever wat vermoeid, met een kindje dat zelden huilt, content is en zich veilig voelt. Neh.

12 reacties op “Liever wallen dan.”

  1. bobbyhimselfon 22 Sep 2009 at 14:04

    bij ons is’t in periodes en afhankelijk van wie meneerke naar boven doet. ik krijg ‘m rapper in zijn bed dan De Madame.
    toen hij nog een baby was hebben wij ook rondjes gemaakt met een niet in slaap krijgende baby. je denkt “ja, nu is hij verkocht” en legt ‘m neer en yep, weer krijsen. tot we idd die 5 min regel gingen toepassen. dat lukte een tijd. ondertussen is hij (net) 2 jaar geworden en heeft hij beslist van de ene op de andere dag dat hij geen nutricia 3 meer wil. waardoor hij iets moeilijker gaat slapen. en geregeld ’s nachts wakker word. en omdat wij ook zo vermoeid zijn nemen we’m gewoon mee bij ons. don’t try this at home: niet dat ik er last van heb, hij blijft heel rustig verder slapen dan, maar hij wordt dat wel redelijk gewoon. dit hadden we beter niet gedaan, maar bon, als je moet kiezen tussn nachtrust en een zeurende peuter in ‘t midden van de koude nacht…
    gewoon doen wat je zelf denkt dat het beste is en niet teveel vergelijken is de beste boodschap. denk ik toch.

  2. stijnon 22 Sep 2009 at 16:22

    Intuïtie is zelden een slechte raadgever, dorien! Uiteindelijk moeten niet degene die de ’strategieën’ uitvinden er elke dag mee verder, maar jullie wel. In alles wat je zegt herkennen we ons helemaal. En het komt goed, hoor;-) Ons mannen hebben ook niet de ’survival/uitputtings’-strategie moeten ondergaan en daar ben ik heel blij om. Liever een kind dat denkt: ‘heerlijk, ze is er’ dan eentje dat denkt: ‘ik hou maar op, want ze komt toch niet’.

  3. fieon 22 Sep 2009 at 16:46

    ook hier een patatje dat het nog niet zo goed ziet zitten om alleen in te slapen. in de draagdoek lukt het en ook in de buggy ligt hij na 100m in slaap maar thuis is het nog vaak rondjeslopen en wiegeliedjes zingen.
    maar laten schreien kan ik ook nog niet over mijn hart krijgen

  4. delion 23 Sep 2009 at 8:32

    ik zou inderdaad alle theoreteci niet voor heiligmakend nemen, maar als mogelijke oplossing.
    Onze kleine was in die fase net hetzelfde als wat je beschrijft, alleen namen wij hem bij ons in bed om hem te doen stoppen met huilen. Dit hebben we toch best lang gedaan. En nu: wel onze spruit van vijf slaapt in en door zonder problemen in zijn eigen kamertje.
    Intuïtie wàs en blijft een goede raadgever.

  5. kaatjeon 23 Sep 2009 at 9:06

    Ga gewoon af op jou eigen gevoel. Daar is niets mis mee. Je kan je kleintje een nog veiliger gevoel geven door een trui of iets anders van jezelf naast haar te leggen. Jou geur hangt in die trui en dat ruikt ze dan meteen, zodat ze rustiger wordt. Bij ons is het jaren geleden zo gelukt en dezelfde truc gebruik ik bij ons kleinkind. Iets van de mama bij hem leggen als ze uit werken is. Hij is nu 18m en slaapt heel goed.

  6. ties.on 23 Sep 2009 at 18:46

    ik ben het volledig met je eens … huilen is het enige communicatiemiddel dat ze hebben, als je daar niet op reageert leer je ze dus eigenlijk dat communicatie niet werkt. dat kan geen goeie start zijn als je ‘t mij vraagt. gewoon je moederinstinct volgen, en alles komt goed. ons guske heeft ook vaak bij ons gelegen omdat hij niet wilde slapen, maar nu (6 maanden oud) slaapt hij ’s nachts toch al een dikke 6u aan een stuk in zijn eigen bedje (wel bij ons op de kamer).

  7. zon 04 Okt 2009 at 16:01

    Ik sluit me volmondig aan bij voorgaande adviezen, ook bij ons is op ‘t gevoel vertrouwen goed gebleken. En een popje dat voor haar geboorte bij ons in bed had gelegen hielp ook, blijkbaar. Ze sliep van haar 2 maanden de nacht door, zonder morren klokje rond!

  8. Veerleon 05 Okt 2009 at 14:26

    Weet je wat onze ervaring na 3 babies is?
    Bij de eerste deden we het ‘volgens de boekjes’: in bed en laten krijsen. Wel die is nu 4,5 en slaapt nog niet goed eigenlijk. Wordt nog steeds van het minste wakker. Bij nummer 2 hadden we na een maand zoiets van ‘foert’ en die pakten we lekker bij ons in bed. Na een klein jaar sliep die in een gewoon bed en die ging en gaat nog steeds slapen zonder morren en knort als een varkentje. Bij nummer 3 geen geprobeer meer: direct bij ons in bed, en dat lukt wonderwel.

  9. ysabjeon 09 Okt 2009 at 14:09

    uiteindelijk leert zo’n kind wel slapen hoor… ik heb dat ook ooit eens geprobeerd, hem te laten wenen. En hij is toen bijna gestikt. Ik hoorde hem nog wenen, maar iedere keer als hij inademde kreeg hij zijn overgeefsel in de keel. en dat hoorde ik niet op de babyfoon. ik was compleet in shock. echt waar. Ik heb hem maanden niet meer laten doorwenen.. en ik vind dat ook niet nodig. Ik heb hem lang mee in bed genomen… nu – als hij weent – laat ik hem soms wel eens wat doorwenen. Hij is ook al wat ouders (1,5) en heeft de manipulatie geleerd. Als hij echt overdrijft (na al een paar keer naast zijn bedje gestaan te hebben) laat ik hem wel eens doorbleiten. dan put ie zichzelf een beetje uit en als ik dan na een tijdje naar zijn bedje ga hoef ik hem alleen nog maar neer te leggen en hij is vertrokken…

    maar doe gewoon. liefde is nog altijd belangrijker dan structuur…

  10. Bloemon 11 Okt 2009 at 17:36

    Yep; die dag komt. Soms later dan een mens zelf wil maar hij komt!
    Als er één iemand is waar uw kind zeker van moet zijn, zijt gij het wel. Mama’s en papa’s zijn er om te troosten en u veilig bij te voelen. Zeker wanneer ge nog niks kunt uitleggen en enige argumentatie u vreemd is.

    Wij probeerden ook het laten-huilen-gedoe en stapten er zeer snel vanaf.
    Zoonlief slaapt; op zijn zes; zeer goed in en door. En binnen tien jaar moet ik hem waarschijnlijk zijn bed uitsjotten.
    Niks training dus. :)

  11. elkeon 23 Okt 2009 at 0:23

    Ik kom waarschijnlijk eeuwen te laat ermee (maar ik heb de blog nog maar ontdekt). Mijn oudste sliep vreselijk slecht. Enfin, ze sliep door na 7 weken en op 10 weken begon het spelletje opnieuw. Tot haar 3 jaar (toen ze full time naar school ging) stond ik 6 keer of meer op ’s nachts.

    Ondertussen is ze bijna 11. Ze slaapt als een blok en ik ben blij dat ik haar nooit heb laten krijsen ’s nachts. Anderzijds heb ik haar wel laten liggen toen ze tussen anderhalf en vier elke avond zichzelf op de grond smeet en een aanval kreeg. Daar was echt geen houden aan. Nu is ze het braafste kind ooit (echt, gene zever), maar haar koppig karaktertje zal volgend jaar wel weer boven komen.

    En om je te troosten: nr. 2 heeft dit alles nooit gedaan. En ze slaapt ook als een blok, buiten op de momenten dat haar zus op kamp is en ze alleen ligt.

    Zo te zien had ik hier beter zelf een blogpost aan gewijd…

  12. robon 17 Nov 2009 at 14:06

    Wij hebben een zoon van 4 maand en die slaapt reeds sinds week 4 door (slapen om 22.00, wakker op 1 en om 4 om te eten, maar direkt terug bedje in en slapen).

    Een baby huilt omdat hij het niet naar zijn zin heeft. En een baby wil niet huilen, die wilt het naar zijn zin hebben, net zoals wij. Laten doorhuilen (5min mag, langer niet volgens mij) is dan ook voor niemand fijn.

    Onze trukjes:
    +70% van babies heeft reflux. remedie is bedje min 40° schuin plaatsen (je zal beddenbodem moeten aanpassen, beetje boekjes onder de poten is niet voldoende)We hebben er ook een voetenzak van een buggy in gehangen zodat hij daar lekker in kan ‘hangen’ zonder naar beneden te schuiven. Na 2 dagen geen reflux meer.
    We hebben ook een allergietest laten doen bij de baby. bleek dat hij voor bepaalde zaken zeer allergisch is (bv eieren). Sinds zijn moeder geen eireren meer eet heeft hij nog amper last van krampjes. Wat slapen ook bevorderd.

    Inbakeren: je kan om de internetz opzoeken hoe je dit beste doet.
    Dit werkt zeer doeltreffend en geeft een baby een zeer veilig gevoel.
    als ze ouder worden bestaan er speciale inbaker slaapzakjes: deze zijn iets losser zodat ze met hun armpjes beperkt kunnen bewegen.

    Een haardroger (of stozuiger of ander monotoom geluid)
    Niet altijd even aangenaam voor de ouders, maar het monotome geluid van de haardroger wekt slaapgolven op bij babys. Dit werkt bij ons instant.

    Het is niet de helige drievuldgheid, maar bij ons werkt het perfect.
    We hebben een uitgeruste en blije baby.

    veel geluk en slaapnachten toegewenst.

Trackback URI | Comments RSS

Reageer