sloddervossen

Omdat wij weten dat Bobby Mark al menig vrouwenhart sneller deed slaan, geven wij twee gesigneerde prentkaarten, één Balisto en één *Bobby Mark’s Grote Pretpakket* weg. Gewoon mailen naar spekvriend. De snelste vier mailers winnen. (De prijzen zijn uitgedeeld. Wie niks gewonnen heeft, was te laat.)

O ja, Bobby Mark heeft ook al zeven (!) fans op facebook. Wat een held!

Ik ben spekvriend, een jonge vlotte papa met veel interesses en dynamiek. Mijn voornaamste hobby’s zijn: Witse kijken, tuinieren (de laatste jaren iets minder wegens koer) en muziek. Ik heb een nummer geschreven op mijn ukulele en dat klinkt zo:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Als artiestennaam gebruik ik *Bobby Mark*, omdat dat internationaal klinkt en omdat alle goeie artiesten twee voornamen hebben. Denk aan Bob Benny, John Larry, Rudy Sylvester, Jean Walter, Bart Herman, Ray Franky, Frank Alwin, Gene Thomas, Mike Anthony, Harry Herman, Leo Martin, Jacques Raymond en Peter Andre. Mijn nummer werd opgenomen in de studio van Alain Provaast en gemixt door Da Human Pietbox Soundsystem.

Ik gooi dit nummer

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

te grabbel op het net en je mag het met iedereen delen, volgens de regels van deze Creative Commons licentie. Voor de liefhebbers, dit is de tekst. Meezingen mag.

Hopelijk vinden jullie het een mooi liedje.

Ik heb deze houding uitgeprobeerd en erg oncomfortabel bevonden:

En geen Bob Rocky in de buurt om mij tips te geven.
Jammer.

Een ukulele is zo inspirerend, jong. Niet te doen.

Gisteren heb ik mijn eerste hit ‘Beverly oh Beverly’ ingeblikt en ik kan bijna niet wachten om het nummer door te sturen naar Radio Minerva. Maar ik ga het nog een paar dagen laten rusten en misschien hier en daar nog wat mixen.

Het liedje heeft (bijna) alles wat het nodig heeft:

- een catchy melodie
- backingvocals
- een tweede stem
- een verdoken ukulelesolo met een vuile noot erin

Het enige dat ontbreekt is een exotische achtergrondzangeres.
Misschien volgende keer eens naar Liesje bellen.

Niet dat wij aan politiek willen doen, maar als inwoners van 2060 laat de Lange Wapper ons niet onberoerd. We hopen dat iedereen die in Antwerpen woont, gaat stemmen volgend weekend en vooral heel goed nadenkt over zijn of haar stem.

Meer info over de verschillende tracés en de volksraadpleging over de Oosterweelverbinding vind je in dit pdf-bestand. Lezen, vergelijken en stemmen perdoeme!

En nee, ge kunt hier geen bongobons of citytrips winnen.

Elke keer als ik de paus op foto zie, dan denk ik: “Allemachtig, da’s den duivel!”

Echt waar, zijn gezicht straalt het kwaad uit vind ik. Maarmisschienmaggikdaniezegge?

Aan alle bejaarden, tram-leken en …andere:

Eérst de mensen laten uitstappen alvorens ge u via ellenbogenwerk een zitplaats tracht te veroveren!
Ik ga NIET aan de kant, ik maak lelijke opmerkingen in uw gezicht en sinds ik mijn baby met me meedraag moet ik mij inhouden om u geen toek te geven.

Dank u.

Dieje doeta gewoan oat zjaloezighetteraai.

Ik woon nu al negen jaar in Antwerpen, en nog steeds leer ik nieuwe woorden kennen. Waarom jaloezie zeggen, als het ook mooier en sappiger kan.
Straattaal op zijn best.

Antwerpen is een stad met een erg creatieve dialectiteiterij.

Watson. Dat is het merk van de radio op mijn werk. Ik heb het ding gekocht op het Falconplein toen de Russen daar nog met pistolen zwaaiden. Er staan twee knoppen op: suchen en lauter. Stiller en uitzetten kan dus niet. Russische makelij uit een Duitstalig gebied in Korea, denk ik.

Het geheugen van mijn radio onthoudt de laatstgekozen zender gedurende 24 uren. Op maandag is het toestel dus vergeten welk station er op vrijdag stond te spelen. Daarom begin ik mijn werkweek steeds met suchen. Dan schuift Watson per druk op de knop een frequentie verder.

Als ik na veel chhhhhh en kgrrrrrkkksjjjjj een radiostation gevonden heb, dan laat ik dat een hele week spelen. Dat is het spel. Deze week was die zender Joe FM.

Zucht.

Herbert Bruynseels, ik richt me tot jou, omdat ik je diep in mijn hart een toffe kerel vind. Een Herbert heeft sowieso bij mij een streep voor. Flack incluis. Het is mij een raadsel waarom je voor Joe FM werkt. Als een chirurg in de beenhouwerij. Jij bent een kerel bij wie ik mijn hart durf luchten over wat mijn oren deze week te horen kregen en waarbij ze -bij wijze van afweermechanisme- overvloedig prut aanmaakten. Sorry daarvoor.

Zo stel ik bijvoorbeeld vast dat Leen Demaré altijd ROEPT tegen de luisteraars. En in plaats van te lachen, giert ze. Het enthousiasme druipt van Leen, als drie gesmolten bollen ijs in de middagzon. Niemand die dat nog lust. Ik heb zo ook mijn bedenkingen bij het stemgeluid van Bert Geenen. Hoewel die zijn sporen heeft verdiend als radiomaker en daarvoor oneindig veel respect van mij krijgt, klinkt hij in dit tijdperk bijzonder onprettig. In elk geval minder aangenaam dan jou, Herbert.

Toch ligt het niet aan je collega’s dat Joe FM in de soep draait. Goeie muziek, dàt is wat mensen willen horen op de radio. En als het daar misloopt, zit je met een probleem. Ik heb Shakin’ Stevens gehoord en Johnny Guitar Watson, maar helaas ook veel Clouseau, Borsato en Bryan Adams. De muziekselectie van voor 1980 zit dus wel snor, maar al de rest is slappe koek. Flauw. Geen snor.

Eigenlijk is Joe FM over de hele lijn vlees noch vis. En dat is jammer voor jou, Herbert. Daarom dit aanzoek. Heb jij zin om met mij een radiozender op te richten? Herbert FM. Radio met ballen. Jij als boegbeeld, en ik als man achter de schermen. We zouden een bruisend team zijn, met liefde voor vlees, vis en muziek.

Het is maar een gedachte.