spekvriend

Herbert FM

Watson. Dat is het merk van de radio op mijn werk. Ik heb het ding gekocht op het Falconplein toen de Russen daar nog met pistolen zwaaiden. Er staan twee knoppen op: suchen en lauter. Stiller en uitzetten kan dus niet. Russische makelij uit een Duitstalig gebied in Korea, denk ik.

Het geheugen van mijn radio onthoudt de laatstgekozen zender gedurende 24 uren. Op maandag is het toestel dus vergeten welk station er op vrijdag stond te spelen. Daarom begin ik mijn werkweek steeds met suchen. Dan schuift Watson per druk op de knop een frequentie verder.

Als ik na veel chhhhhh en kgrrrrrkkksjjjjj een radiostation gevonden heb, dan laat ik dat een hele week spelen. Dat is het spel. Deze week was die zender Joe FM.

Zucht.

Herbert Bruynseels, ik richt me tot jou, omdat ik je diep in mijn hart een toffe kerel vind. Een Herbert heeft sowieso bij mij een streep voor. Flack incluis. Het is mij een raadsel waarom je voor Joe FM werkt. Als een chirurg in de beenhouwerij. Jij bent een kerel bij wie ik mijn hart durf luchten over wat mijn oren deze week te horen kregen en waarbij ze -bij wijze van afweermechanisme- overvloedig prut aanmaakten. Sorry daarvoor.

Zo stel ik bijvoorbeeld vast dat Leen Demaré altijd ROEPT tegen de luisteraars. En in plaats van te lachen, giert ze. Het enthousiasme druipt van Leen, als drie gesmolten bollen ijs in de middagzon. Niemand die dat nog lust. Ik heb zo ook mijn bedenkingen bij het stemgeluid van Bert Geenen. Hoewel die zijn sporen heeft verdiend als radiomaker en daarvoor oneindig veel respect van mij krijgt, klinkt hij in dit tijdperk bijzonder onprettig. In elk geval minder aangenaam dan jou, Herbert.

Toch ligt het niet aan je collega’s dat Joe FM in de soep draait. Goeie muziek, dàt is wat mensen willen horen op de radio. En als het daar misloopt, zit je met een probleem. Ik heb Shakin’ Stevens gehoord en Johnny Guitar Watson, maar helaas ook veel Clouseau, Borsato en Bryan Adams. De muziekselectie van voor 1980 zit dus wel snor, maar al de rest is slappe koek. Flauw. Geen snor.

Eigenlijk is Joe FM over de hele lijn vlees noch vis. En dat is jammer voor jou, Herbert. Daarom dit aanzoek. Heb jij zin om met mij een radiozender op te richten? Herbert FM. Radio met ballen. Jij als boegbeeld, en ik als man achter de schermen. We zouden een bruisend team zijn, met liefde voor vlees, vis en muziek.

Het is maar een gedachte.

5 reacties op “Herbert FM”

  1. Sidfrisjeson 02 Okt 2009 at 12:00

    Mooooi geschreven stukje.

  2. Herberton 02 Okt 2009 at 17:36

    Gaarne, heer vos. Eén mini-eis weliswaar: ik wil Daisy Van Cauwenberghe als sidekick.

  3. Daisyon 02 Okt 2009 at 20:46

    Dream on, Herbert. Niet met jou. Alleen als Flack het vraagt, wil ik sidechick zijn.

  4. Jackyon 06 Okt 2009 at 14:36

    Volgens mij is dit een stukje haatmail georchestreerd door één of andere creatieveling bij de VRT. Uit jaloezie weliswaar, want Joe doet het prima, ondanks de bescheiden mening van het goedschrijvend heerschap hierboven Jacky L

  5. spekvriendon 06 Okt 2009 at 17:10

    @Sidfrisjes: dat vind je wellicht omdat ik het ook heb over: vlees, vis, soep, koek en bollen ijs.
    @Herbert en Daisy: geen ruzie maken.
    @Jacky: ‘Haatmail’ is wel een héél zwaar woord vind ik. Laat het ons inderdaad bij ‘bescheiden mening’ houden. Met een korrel zout graag.

Trackback URI | Comments RSS

Reageer