spekvriend

Mijn eigen zwerfvogel.

Niemand wilde geloven, toen ik jong en eenzaam was, dat ik mijn eigen zwerfvogel had. Petrus, zo had ik het dier genoemd.

Elke keer als ik alleen op mijn slaapkamer zat, landde Petrus op de vensterbank en tikte met zijn snavel tegen de ruit. “Kijk dan spekvriend! Kijk dan! Hier zit ik! Ik ben een vogel!”. Ik ken niks van vogels, maar het was er echt één. Het dier sprak de waarheid. Dus legde ik broodkorstjes op de vensterbank en elke dag kwam Petrus langs. Speciaal voor mij en de korsten.

Ik weet zeker dat E. ook een zwerfvogel had.

4 reacties op “Mijn eigen zwerfvogel.”

  1. Maajkelon 08 Jan 2010 at 16:56

    Mijn dochter heeft een imaginaire hond. “Jacky” noemt die :) .

  2. Maajkelon 08 Jan 2010 at 17:02

    Verdorie!! In ‘t vervolg eerst het filmpke zien en dan pas domme reacties plaatsen;

    Mijn excuses! En bedankt voor de mooie post!

    Lang leve Eels!!!

  3. spekvriendon 08 Jan 2010 at 18:27

    Van mijn zwerfvogel dachten ze ook dat die imaginair was, nochtans heb ik hem met mijn eigen ogen gezien. Dagelijks.

    Opletten voor hondendrollen op de slaapkamer van uw dochter!

  4. deftige dame marieon 09 Jan 2010 at 10:38

    Dat vind ik mooi, zo een zwerfvogel die Petrus heet. Dat zou ik ook willen. Ik heb alleen nog maar een zwerfvlieg gehad die Eulalie heette, en ik weet zelfs niet of het steeds dezelfde was. Daarom heb ik er geen liedje voor gemaakt.

Trackback URI | Comments RSS

Reageer