Jan 20th, 2010
Ik zeg maar iets.
Er wordt hier precies niet veel meer geschreven, dus ik dacht: ik zeg maar eens iets.
Gisteren heb ik mij bijzonder naïef getoond. Ik bén dat ook gewoon eigenlijk. “Al te goed van vertrouwen”, zegt de Van Dale. Klopt als een bus! Ik vertrouw altijd op mijn medemens, bekend of onbekend en dat zou ik beter wat minder doen. Triestig is dat, maar het zou mij veel problemen besparen. Zaken die ik in vertrouwen vertel worden misbruikt of doorgespeeld, en door mensen van wie ik denk dat ze handelen ter goeder trouw, word ik uiteindelijk genadeloos in de zak gezet. Het zou mij ook geld besparen, zo wat minder naiëf zijn. Al minstens 25 euro!
Die 25 euro gaf ik gisteren op straat weg aan een bedelaar. Normaal doe ik dat niet, want er zijn zoveel bedelaars en veel ervan gaan met uw geld gewoon drugs kopen. Ik hou niet van drugs, dus ik sponsor dat niet.
Maar gisteren dus, werd ik achterna geroepen en dom genoeg kijk ik achterom. Ik word achterna gemankt door een zwarte man, die mij aanspreekt: “You don’t know me, but I am your brother and I need your help”. Waarop hij prompt begon te huilen. Echt he, met tranen en al.
Dom als ik ben, laat ik mijn hart breken. En naïef als ik ben geloof ik een verhaal van een ongeluk en ziekenhuis en uit het land zetten en diabetes (hij liet zelfs zijn prikdinges zien he!!) En over een vriend in Nederland en over een treinticket. Pas op: ik heb tegengeprutteld hoor. Maar ik mocht hem zelf op de trein zetten en hij zou mij een kaartje sturen als ik hem hielp enzo. Dat bewijst toch alles!? Hij weende trouwens harder en harder.
Soit. Ik had alleen 20 euro op zak. En een bon van de Delhaize van 5 euro. Ik heb hem dat allemaal gegeven. Want ik dacht: stel dat het waar is, en ik help hem niet, ik loop gewoon met mijn geld naar huis en laat hem staan, dan is dat toch écht zielig?
Blij dat hij was, dat kunt ge niet geloven! Ik had hem gered! En zijn dode familie zou mij in mijn dromen komen bedanken! Halleluja!
Thuisgekomen stuur ik een mailtje naar Spekvriend, met mijn verhaal en dat hij wel boos zou zijn dat ik zomaar zoveel geld weggeef aan een vreemde. En dat hij mij wel een stom en naïef kieken zou vinden.
Dat vond hij inderdaad, want een half jaar geleden is Spekvriend blijkbaar door krek dezelfde man aangesproken, met krek hetzelfde verhaal. Godmiljaardedju! Toen ik dat hoorde brak mijn gouden hart, voor de tweede keer op een uur tijd. Niet omdat ik mijn 25 euro kwijt ben. Wel omdat ik in de zak ben gezet, terwijl ik het zo goed meende met die man. Wel omdat ik wellicht zijn shot heroïne heb betaald en dat idee kan ik maar moeilijk verdragen.
Deze nacht heb ik gedroomd. Maar niemand is mij komen bedanken.
Ik ben een naïef kieken, ‘t is maar dat ge ‘t weet.
Ja, lach maar.
heel herkenbaar. Ik denk ook altijd het goede van iedereen. Achter elke slechte karaktertrek moet toch iets goeds zitten, denk ik dan. Gelukkig heeft “de rede” in mijn hersenen heel wat te zeggen en geef ik geen geld aan vreemden…
Je moet maar denken: fout parkeren kost mij ook zoveel…
Vijfentwintig euro. Vijf-en-twintig.
*zucht*
Ik vind dat eigenlijk heel schoon van u…
Iedereen zou wat naiever moeten zijn…
Als ik hem tegenkom,vraag ik hem minstens een bedankkaartje te schrijven…
Daar bestaat een toestel voor, hé, zeer doeltreffend als het op het negeren van mensen, bedelaars in dit geval, aankomt. Ge koopt u gewoon nen iPod, en ge hoort de mensen niet meer roepen, dus ge kijkt ook niet om, en ge geeft ook geen geld uit. Behalve aan die iPod dan.
Lieve dR!En, laat iedereen maar zeggen jom. Het siert u, die naïviteit. En tja, je hebt je geld aan de verkeerde gegeven. Maar voor hetzelfde geld was de man wel ter goeder trouw, en dan had je echt iets goeds gedaan.
Vind ik wel iets hebben.. zo impulsief zijn. Kan heel avontuurlijk zijn
En: Je bent nu wel 25 euro armer, maar een straf verhaal rijker.
Ik heb zo ooit geld gegeven aan iemand die een heel verhaal had over puppies ! die opgesloten zaten in het appartement van vrienden die een weekend weg waren ! zonder eten of drinken ! en geen geld voor de slotenmaker ! hij ging de centen in de brievenbus komen steken nadat hij binnen was ! Ook niks meer van gezien natuurlijk
Je moet ze wel bewonderen voor hun acteertalent
Heel herkenbaar dit verhaal.
Ik werd afgelopen zomer door dezelfde kerel aangesproken (ik denk toch dat het dezelfde was, nen tamelijk kleine).
Die zei dat hij de dag ervoor in Antwerpen was gestrand op weg naar vrienden (of was het familie) in Amsterdam (of was het Rotterdam). Hij kwam van Senegal (of was het Kenia) en hij sprak me aan naast de kerk in de Kerkstraat. Het regende dat het goot, wat zijn verhaal extra triest maakte. Het feit dat hij begon te wenen maakte dat ik ‘m geloofde (zoals je merkt ben ik ook heel naïef), en ik gaf hem wat ik had (15€ ofzo).
Nu weet ik wel beter…
Maar dat betekent niet dat ik er nu kwaad voor ga worden. Liever geef ik ne keer aan iemand die ‘het niet verdient’ dan dat ik wantrouwig ga beginnen rondlopen met de kans ooit iemand af te wijzen die echt hulp nodig heeft.
Deze kerel zal volgende keer wel op zijn kin kloppen (als ík het al niet doe).
Dus ‘t is of een treinticket of een shotje drugs van ‘t een of ‘t ander. Een tussenweg is er niet? Naief dat ik ben kan dat bijvoorbeeld ook gewoon voor eten geweest zijn, of huishuur voor een te klein appartement met nog 9 kleine negers?
25 €, dat is wel veel natuurlijk. Omgerekend naar Haïtiaanse normen is dat 36 USD ofte 18 dagen werken.
Wel dan wordt ik liever eens ‘opgelicht’ door iemand dan van mezelf te denken dat ik een zelf ingenomen klootzak ben die vooral aan zichzelf denkt.
En bij die Ipod kun je als accessoire natuurlijk ook nog oogkleppen kopen… dan hoef je je zelfs niet aangesproken te voelen als stubru, 11.11.11, 12-12 of een of andere organisatie u tijdens je dure flatscreen televisie uurtjes ook de euro’s van je kont komt krabben.
Bon, ik trakteer. nog iemand 25 €
@ Sid Frisjes: Als je geld nodig hebt voor eten, dan ben je ook héél blij als je alleen de bon van 5 euro krijgt van de delhaize. Het was duidelijk aan zijn gezicht te zien dat hij daarmee niet geholpen was en daarom heb ik de 20 euro er nog bij gegeven.
En als hij geld nodig zou hebben voor eten of voor zijn kleine kindertjes of huishuur… dan zou hij dat gewoon zo gevraagd hebben denk ik dan, waarom verzin je dan in godsnaam een verhaal over een vriend in Nederland?? Ik vind dat minstens even zielig en zou hem dan dus ook geholpen hebben hoor, ik denk zelfs dat ik dan minder lang getwijfeld zou hebben.
Misschien omdat dit verhaal blijkbaar beter werkt, niet? Als jij een bedelaar op straat ziet zitten, pakweg iemand zonder benen, één arm en een verbrand gezicht… (extreem geval) geef je die ook 25 €? Indien zo dan ben je een engeltje.
Ik bedoel maar, zo’n verhaal werkt op het gemoed en schuldgevoel en dat werpt vruchten af. En als’t voor drugs was ben je nu wel geleerd hé…
Nee dan geef ik geen 25 euro, want als ik dat moet doen bij elke bedelaar die ik aan de kant zie zitten of staan in Antwerpen, dan kan ik er over een paar maanden zelf tussen gaan zitten.
Ik ben heus geen zwart-wit denker, maar ik ben er in dit geval vrij zeker van dat mijn geld niet naar een “goed doel” is gegaan.
Al een troost dat uw lief door dezelfde in ‘t zak is gezet he, kan hij u toch al niks verwijten
Aha, die zwarte man! Eén van dé klassiekers in Antwerpen (naast dé Schot die iedereen al vijftien keer heeft aangesproken wellicht). Ik heb die zwarte man nooit iets gegeven, temeer omdat hij zo’n blitse schoenen heeft. De eerste keer dat ik hem ontmoette klampte hij mij aan net voor ik op de trein sprong. Ik gaf hem niets, zo gemeen ben ik dan weer wel. Toen ik in Brussel aankwam (ik reed namelijk naar Brussel met de trein), sprong diezelfde man aldaar ook van de trein. Blijkbaar waren zijn schoenen net iets te blits om helemaal naar Brussel te wandelen, en had hij toch geld voor een treinticketje.
Ik kan het verhaal van Spekbroer volmondig bevestigen, ik zat immers naast hem in de auto op dat moment! Vertrekkensklaar om wat rommel naar het containerpark te vertrekken. Maar ik geloof dat hij die man toen toch ook wel wat nikkel gegeven heeft
de mens heeft geld nodig, zoals iedereen, toch ? Uw baas vraagt toch ook niet wat ge met uw pree doet ? Dus die mens bedelt, op zijn manier, al heeft ie blitse schoenen, hij moet ook eten en leven en een onderdak betalen ? Misschien kan ie helemaal niets anders, ik bedoel maar, dat is toch normaal dat ge die mens meerdere keren tegenkomt, al bedelend ? Dat is gewoon die gast zijne job… Of zegt uwen baas tegen u : sorry, heb je vorige maand al eens betaald, één keer is genoeg, ga nu maar op een ander … ?
er is ook nog deze oude vlaamsche spreuk : “wie niet geeft wat ie heeft, is niet waard dat ie leeft”.
(interessant onderwerp trouwens, dR!en, proficiat)