Reacties op: Ik zeg maar iets.

Door: dj Flurp

dj Flurp — Tue, 09 Feb 2010 21:33:29 +0000

de mens heeft geld nodig, zoals iedereen, toch ? Uw baas vraagt toch ook niet wat ge met uw pree doet ? Dus die mens bedelt, op zijn manier, al heeft ie blitse schoenen, hij moet ook eten en leven en een onderdak betalen ? Misschien kan ie helemaal niets anders, ik bedoel maar, dat is toch normaal dat ge die mens meerdere keren tegenkomt, al bedelend ? Dat is gewoon die gast zijne job… Of zegt uwen baas tegen u : sorry, heb je vorige maand al eens betaald, één keer is genoeg, ga nu maar op een ander … ?
er is ook nog deze oude vlaamsche spreuk : “wie niet geeft wat ie heeft, is niet waard dat ie leeft”.
(interessant onderwerp trouwens, dR!en, proficiat)

Door: stijn

stijn — Sat, 23 Jan 2010 13:18:52 +0000

Ik kan het verhaal van Spekbroer volmondig bevestigen, ik zat immers naast hem in de auto op dat moment! Vertrekkensklaar om wat rommel naar het containerpark te vertrekken. Maar ik geloof dat hij die man toen toch ook wel wat nikkel gegeven heeft

Door: Bert

Bert — Fri, 22 Jan 2010 17:01:12 +0000

Aha, die zwarte man! Eén van dé klassiekers in Antwerpen (naast dé Schot die iedereen al vijftien keer heeft aangesproken wellicht). Ik heb die zwarte man nooit iets gegeven, temeer omdat hij zo’n blitse schoenen heeft. De eerste keer dat ik hem ontmoette klampte hij mij aan net voor ik op de trein sprong. Ik gaf hem niets, zo gemeen ben ik dan weer wel. Toen ik in Brussel aankwam (ik reed namelijk naar Brussel met de trein), sprong diezelfde man aldaar ook van de trein. Blijkbaar waren zijn schoenen net iets te blits om helemaal naar Brussel te wandelen, en had hij toch geld voor een treinticketje.

Door: Sarah

Sarah — Fri, 22 Jan 2010 10:57:19 +0000

Al een troost dat uw lief door dezelfde in ‘t zak is gezet he, kan hij u toch al niks verwijten

Door: dR!En

dR!En — Thu, 21 Jan 2010 18:00:51 +0000

Nee dan geef ik geen 25 euro, want als ik dat moet doen bij elke bedelaar die ik aan de kant zie zitten of staan in Antwerpen, dan kan ik er over een paar maanden zelf tussen gaan zitten.

Ik ben heus geen zwart-wit denker, maar ik ben er in dit geval vrij zeker van dat mijn geld niet naar een “goed doel” is gegaan.

Door: Sid Frisjes

Sid Frisjes — Thu, 21 Jan 2010 11:49:43 +0000

Misschien omdat dit verhaal blijkbaar beter werkt, niet? Als jij een bedelaar op straat ziet zitten, pakweg iemand zonder benen, één arm en een verbrand gezicht… (extreem geval) geef je die ook 25 €? Indien zo dan ben je een engeltje.

Ik bedoel maar, zo’n verhaal werkt op het gemoed en schuldgevoel en dat werpt vruchten af. En als’t voor drugs was ben je nu wel geleerd hé…

Door: dR!En

dR!En — Thu, 21 Jan 2010 11:27:34 +0000

@ Sid Frisjes: Als je geld nodig hebt voor eten, dan ben je ook héél blij als je alleen de bon van 5 euro krijgt van de delhaize. Het was duidelijk aan zijn gezicht te zien dat hij daarmee niet geholpen was en daarom heb ik de 20 euro er nog bij gegeven.

En als hij geld nodig zou hebben voor eten of voor zijn kleine kindertjes of huishuur… dan zou hij dat gewoon zo gevraagd hebben denk ik dan, waarom verzin je dan in godsnaam een verhaal over een vriend in Nederland?? Ik vind dat minstens even zielig en zou hem dan dus ook geholpen hebben hoor, ik denk zelfs dat ik dan minder lang getwijfeld zou hebben.

Door: Sid Frisjes

Sid Frisjes — Thu, 21 Jan 2010 11:13:42 +0000

Dus ‘t is of een treinticket of een shotje drugs van ‘t een of ‘t ander. Een tussenweg is er niet? Naief dat ik ben kan dat bijvoorbeeld ook gewoon voor eten geweest zijn, of huishuur voor een te klein appartement met nog 9 kleine negers?

25 €, dat is wel veel natuurlijk. Omgerekend naar Haïtiaanse normen is dat 36 USD ofte 18 dagen werken.

Wel dan wordt ik liever eens ‘opgelicht’ door iemand dan van mezelf te denken dat ik een zelf ingenomen klootzak ben die vooral aan zichzelf denkt.

En bij die Ipod kun je als accessoire natuurlijk ook nog oogkleppen kopen… dan hoef je je zelfs niet aangesproken te voelen als stubru, 11.11.11, 12-12 of een of andere organisatie u tijdens je dure flatscreen televisie uurtjes ook de euro’s van je kont komt krabben.

Bon, ik trakteer. nog iemand 25 €

Door: Maajkel

Maajkel — Thu, 21 Jan 2010 10:49:21 +0000

Heel herkenbaar dit verhaal.

Ik werd afgelopen zomer door dezelfde kerel aangesproken (ik denk toch dat het dezelfde was, nen tamelijk kleine).
Die zei dat hij de dag ervoor in Antwerpen was gestrand op weg naar vrienden (of was het familie) in Amsterdam (of was het Rotterdam). Hij kwam van Senegal (of was het Kenia) en hij sprak me aan naast de kerk in de Kerkstraat. Het regende dat het goot, wat zijn verhaal extra triest maakte. Het feit dat hij begon te wenen maakte dat ik ‘m geloofde (zoals je merkt ben ik ook heel naïef), en ik gaf hem wat ik had (15€ ofzo).
Nu weet ik wel beter…

Maar dat betekent niet dat ik er nu kwaad voor ga worden. Liever geef ik ne keer aan iemand die ‘het niet verdient’ dan dat ik wantrouwig ga beginnen rondlopen met de kans ooit iemand af te wijzen die echt hulp nodig heeft.

Deze kerel zal volgende keer wel op zijn kin kloppen (als ík het al niet doe).

Door: Willie

Willie — Thu, 21 Jan 2010 06:08:06 +0000

Ik heb zo ooit geld gegeven aan iemand die een heel verhaal had over puppies ! die opgesloten zaten in het appartement van vrienden die een weekend weg waren ! zonder eten of drinken ! en geen geld voor de slotenmaker ! hij ging de centen in de brievenbus komen steken nadat hij binnen was ! Ook niks meer van gezien natuurlijk Je moet ze wel bewonderen voor hun acteertalent