spekvriend
Mei 17th, 2010
Mei 17th, 2010
Droom zacht, Bobbejaan.
Bobbejaan Schoepen is dood. Daar ben ik efkens niet goed van. Ik ben een fan van Bobbejaan. Zijn looks, zijn fluitkunsten, zijn parcours met ups en downs.
Nu moet ge weten dat ik al een paar dagen aan een ukelelenummer aan het werken ben. Bobby Mark for old times sake. Het nummer heet ‘Ik ga op reis naar Bobbejaanland’ en gaat over mijn grote droom om ooit eens een liedje te zingen voor Bobbejaan Schoepen. Mijn held.
Het refrein van mijn nummer gaat zo:
Ik ga op reis naar Bobbejaanland
en ik neem mee mijn cowboyhoed
mijn schoonste ukelele en een flinke dosis moed
ik hoef geen roem of rijkdom
of honderdduizend fans
voor Bobbejaan gaan zingen
dat is mijn grootste wens
En ja, diep vanbinnen meende ik elk woord. Miljaar.
Droom zacht, Bobbejaan.
Ik zat hier toch ook met kiekenvel op de zetel naar ‘t nieuws te kijken. Goeie cowboys gaan niet dood hé…