Jun 29th, 2010
De mens is muug.
Verbouwingen en kleine kindjes zijn vermoeiend. En ook een lastige combinatie zo blijkt.
We hebben al een schoon verleden als doe-het-zelvers. De voorbije twee jaar is de living, de keuken en een slaapkamer vernieuwd. Uitzicht op kale baksteen, het went. Na de geboorte van onze dochter hebben we niet veel meer gedaan, wegens slaapgebrek. Er ligt een nieuw dak op ons huis, maar behalve betalen moesten we daar niet veel voor doen.
Nu zijn we onze badkamer aan’t vernieuwen en we dachten: Kom jong, we doen zo veel mogelijk zelf om kosten te besparen. Gelijk vroeger: in’t weekend wat werken, en ’s avonds na de uren. Met een strakke planning is dat zo voorbij. Maar zo werkt dat niet meer met kleine kindjes. Blijkbaar. Als kleine kindjes slapen, kunt ge bijvoorbeeld moeilijk met de slijpschijf beginnen werken. Of gaten boren. Of timmeren. Of met een trapladder sukkelen. En a ja, kleine kindjes slapen vanaf acht uur ’s avonds en twee keer overdag. Lap. Dag strakke planning. En dan zwijgen we over verblijven in’t ziekenhuis, repetities, optredens en weekendjes weg. Wij gaan al twee maanden op een werf in bad.
Het werktempo is daarom sinds twee weken flink opgeschroefd want we zijn het onderhand beu. Ons schema ziet er als volgt uit: na’t eten steekt dR!En de dochter in bad en begin ik op de werf aan een hoog tempo lawaai te maken en als ons klein meiske in bed ligt, dan werk ik stilletjes verder tot een uur of tien. Daarna is er nog juist tijd voor één pintje van de nachtwinkel, drie grabbels chips en een snelle blik op de rss-feeds voor ik aan de -nog steeds onderbroken, jawel – nacht kan beginnen. Hoempf.
De mens is muug, maar onze nieuwe badkamer wordt kei fak. Echt de waarheid. Ge moogt allemaal eens komen douchen.
Let op: straks houden we je er aan!