Sep 3rd, 2010
dR!En denkt dat het ver gekomen is.
Dat het ver gekomen is ja, nu ik zo ongeveer al mijn gedachten formuleer als zijnde statusupdates.
Sinds Facebook mijn leven binnen is geslopen, ben ik ten prooi gevallen aan een wel zeer opmerkelijk fenomeen. Bijna alles wat ik denk of meemaak flitst namelijk ogenblikkelijk door mijn hoofd als een mogelijke “Wat ben ik aan het doen” die ik met mijn vriendenboek zou kunnen delen.
Dat gaat van poetsen tot werken tot eten tot koken tot spelen-met-dochter tot …. het oneindige. In mijn hoofd gaat het zo:”dR!En heeft het vlees te lang laten bakken” of “dR!En en Jitse hebben dolle pret.” of “dR!En verveelt zich stierlijk.” of “dR!En zou wel eens willen dat gij uw bakkes houdt” of … tot in het oneindige dus.
Gelukkig kan ik mij meestal inhouden en verschijnt er slechts een fractie van deze zeer oninteressante en hoogst onnuttige updates op mijn profiel. Statussen als “dR!En heeft weer een lekkere drol gedraaid.”, zal u dus gelukkig nooit op het internet weten verschijnen.
Ik maak me soms een beetje zorgen over deze vreemde evolutie in mijn hoofd. En ik vraag me vooral af of ik de enige ben, zo? Nee he?
Je bent niet alleen, ik denk vaak in Tweets.
‘t Is toch iets hè?
guilty as charged!
Ik heb dat ook. En ik heb het probleem dat ik eigenlijk helemaal niets meer wil posten, op sporadisch een foto of een filmpje na. In mijn hoofd gaat het dan “Kleine denkt dit of dat… Nee, ik mag niets meer posten. Of misschien moet ik het anders formuleren. Aaaaah nee, hou nu toch eens vol, NIETS POSTEN!”
Vind ik leuk