Jan 19th, 2011
Een school kiezen.
Een school kiezen. How jom, da’s niet simpel als ge in den 2060 woont. We hebben geen referentie en weinig houvast. En onze dochter is nog maar anderhalf. Maar het moet, nu al. En het is belangrijk. Want ge kiest niet alleen voor een kleuterschool, maar eigenlijk ook al voor een lagere school. En onrechtstreeks dus ook al voor het middelbaar en de universiteit en haar doktersdiploma (cardiothoracale chirurgie zal ze studeren, later). Misschien overdrijf ik lichtjes, maar toch: de basis moet goed zijn.
Een paar jaren geleden waren er in onze buurt alleen maar concentratiescholen te vinden, maar dankzij School in Zicht is de instroom nu iets breder. Om een idee te geven van de huidige situatie: een buurtschool in Antwerpen-Noord heeft 25 à 30 verschillende nationaliteit en streeft naar 30% ‘niet-GOK-leerlingen’, zoals dat dan heet. Dat laatste betekent dat bijvoorbeeld de moeder een diploma secundair onderwijs heeft, of dat er thuis Nederlands gesproken wordt, of dat de kinderen niet in een pleeggezin of instelling wonen, enzovoort, enzoverder. Ge snapt het wel.
Waarom dan een buurtschool? Awel, wij wonen hier. En vrij graag zelfs. Dat wist ge al misschien. Het heeft dan ook weinig zin dat we onze dochter 5 kilometer van ons huis naar school sturen, als we scholen op wandelafstand van de voordeur hebben die hetzelfde bieden. Dat laatste is wel een vereiste.
Als er één ding is dat ge als jonge frisse ouders niet wilt, is dat uw kind iets tekort komt. Ook niet in het onderwijs. Onze dochter moet alle kansen krijgen die ze verdient en ze moet uitgedaagd worden om al haar talenten te ontdekken. We moeten eerlijk zijn: er heerste bij ons wel wat vrees dat het niveau van buurtscholen in den 2060 lager is, dan in andere scholen. Wij moesten een beetje overtuigd worden. Dus: maandag en dinsdag schuimden wij enkele scholen af, samen met vele andere ‘School in zicht’-ouders.
En ja, we zijn overtuigd: onze dochter zal naar een buurtschool gaan. Sommige scholen haalden cijfers boven als garantiebewijs voor succes, andere scholen overtuigden door een positieve mentaliteit, visie en aanpak. Mooi om te zien hoe directies en leerkrachten omgaan met de grote diversiteit, dat moet niet makkelijk zijn. Want het gaat niet alleen om taal of rekenen. Een goed beeld krijgen van diversiteit hoort òòk bij goed onderwijs. Ik was onder de indruk. De scholen bezoeken was een leerrijke en grappige ervaring. Al die kleine rakkers in alle kleuren van de regenboog die zo schoon chaotisch rondlopen op de speelplaats. Geen muziek die zo vrolijk klinkt als kleutergejoel. Lap, ik word plotsklaps melancholisch. Maar ik ben dan ook al 25 jaar niet meer op een kleuterschool geweest.
Eén school van de vijf die we bezochten, overtuigde ons niet. Niet omdat we twijfels hebben bij het niveau van die school, maar omdat er een negatief/repressief sfeertje hing. ‘t Is te zeggen: dat sfeertje ging vooral uit van de directrice. Misschien niet fair om de hele school en het lerarenkorps daarop af te rekenen, maar we stapten met een slecht gevoel buiten. En bij twijfel, moet ge niet twijfelen. Van het lijstje geschrapt dus.
Binnen één maand zullen we klaar zitten aan de computer om onze dochter in te schrijven in een school. Met okselvijvers onder de armen toekijkend hoe de server crasht als iedereen tegelijkertijd inlogt en hopend dat we plaats hebben in één van de scholen in de buurt. Spannend. Toch wel.

