Films van de jaren ‘50 zijn traag en fak. Sinds gisteren weet ik dat.
Dankzij Angela en Sarah van Durga Filmfestival hebben we een verfilming van Devdas gezien uit 1955, de versie van Bimal Roy. Hindi gesproken en Engels ondertiteld. Graaf. En spannend.
Ge hoort die projector draaien en het geluid klinkt krakend door de speakers. Gelukkig heeft de antieke band de volle 160 minuten overleefd. En wij ook. Met zitvlakpijnen, maar toch.
Geniet even mee van een fragment waar de jonge Devdas en zijn vriendinnetje Paro, een nachtegaal bezingen: O Albele Panchhi.
Panchhi! Ik zit er al heel de nacht mee in mijn hoofd.
Zo schoon.
Gisterenavond had ik onverwachts twee vlegels op bezoek. Ze hadden pretartikelen bij, zoals daar zijn: zwemgerief en bier. Dat komt altijd van pas. Ze hadden ook grappen bij, van bedenkelijk allooi. Maar omdat niet iedereen zo grappig kan zijn als ik, was dat gepermitteerd. Vriendschap is immers lachen met elkaar. En samen fantaseren over een kerk. En elkaar Jacky noemen. En genieten van elkaars putlucht.
Ik heb er oprecht van genoten. Daarom dit dankwoordje:
Dank.
Vrouwen boven de 30 zijn erg fascinerend. Uren kunnen ze praten over nagellak, extensions, weight watchen, powerplate of Debby Pfaff. De dingen des levens. Mooi om zulks van op een afstand te bestuderen.
Maar als ze meezingen met Mark Ronson – Amy Winehouse en dat klinkt als ‘Calorie’ in plaats van als ‘Valerie’, dan frons ik mijn wenkbrauwen.
En als ik mijn wenkbrauwen frons, dan is het hek van de dam.
Stiekem hoopte ik dat bij kapperszaken een binnenkomend oerwoudkapsel schering en inslag is. Niet dus, zo blijkt uit de reactie van mijn kapper:
Hoe begin je aan zoiets?
Na een dik half uur Edward Scissorhands-gedoe met scheermesjes, heeft die lieve kapper mijn mooie lange zachtjes krullende bruine lokken omgetoverd in een spuuglelijke ongeïnspireerde haartooi waar zelfs malafide vogels hun dode kuikens niet in willen dumpen. Bah.
- En wil je er nog wat ‘product’ in?
- Neen! Vuilak! Ik zeg neen! Gatverdamme!
- Nog even de bakkebaarden symmetrisch maken dan?
- Van mijn fasjen blijft ge af. Deem. Die zijn per-fect symmetrisch.
Het was geen leuke ochtend.
Maar ik zie er wel mooi en proper en netjes en braaf uit nu.
Eerder las u al dat ik een kinderboek aan het schrijven ben. Lamazone stelde voor om er ook een luisterversie van te maken. Zo gevraagd, zo gedaan.
Hieronder kunt u mijn allerzwoelste vertelstem beluisteren:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Ik heb altijd al een boek willen schrijven. Een kinderboek.
Een boek met een actueel thema en herkenbare personages.
Actie, spanning en sensatie.
Het begin heb ik al:
“Bijt maar eens goed in zijn hol, Pekkie!” brulde Filiberke tegen zijn poedel. Net zoals zijn hond kwam Filiberke uit een slecht nest.
Fout geboren, heet dat dan. Vader aan de drank, moeder anorexia. U kent dat wel.
