sloddervossen

Slap bracelet heten ze in Obamataal, maar hoe noemden wij die dingen in ‘t schoon Vlaams?

Klaparmbanden? Polsslagers? Slappers?
Mijn geheugen laat mij danig in de steek.

Het enige dat ik mij herinner is dat het een ware rage was: die metalen armbanden met een stofje over die zich rond een lichaamsdeel naar keuze plooiden. Iedereen had dat, want anders was je een draak.

En gewonden dat daarmee vielen! Ontelbaren, zeg ik u. On-tel-ba-ren.
Minstens drie per speeltijd.

Klapklikkers? Slapklappers? Patsers? Zwengeltijgers?
Geen idee.

Om winterbibber en een stijve nek te voorkomen, draag ik in de maanden januari tot en met april meestal een sjaal. U leest het goed: sjaal.

Zoals een oud spreekwoord zegt: de sjaal maakt de man. Daarom heb ik gisteren deze prachtige vilten spekbouffante gekocht via Etsy. ‘t Is te zeggen: ik heb meteen de hele voorraad gekocht. Zo kan ik elke dag van de bibbermaanden (vooral van januari tot en met april) een frisse halsdoek dragen. Sold out dus!

Mijn sjaal en ik, onafscheidelijke vrienden. Zoals spek en zwoerd.

Volgens Wikipedia is een scheerapparaat “een apparaat dat kan worden gebruikt om te scheren”.

Knap zeg.

Ik heb vannacht gedroomd over een blits hemd met een lcd-schermpje waarop elk woord verscheen dat ik uitsprak. Live. In een taal naar keuze.

Een gat godverdoeme. In de markt godverdoeme.
How Jos.

Hoera! Mijn t-shirt van spreadshirt.net is toegekomen. Het olijfgroengrijsbruine shirt met mijn lijfspreuk (letterlijk dus) erop heeft mij 22,5 euro gekost, inclusief verzendingskosten.

Nu moet ik enkel nog shirts laten drukken met mijn andere lijfspreuken (allemaal ©spekvriend he!):

• spreken is zilver, schrijven is goud
• spreken is zilver, schrijven is fout
• spreken is zilver, zwijgen is out
• wie zijn ramen lapt met zand, heeft van poetsen geen verstand

Slim-fit kleding met een vette slogan is altijd fak.

Geweldige sticker gekregen gisteren in café Hof van Ellende:

Duvel, pintje, pintje, tripel Westmalle. Dat was ik.
Pintje, pintje, pintje, pintje. Dat was dR!En.

Een tandenstoker is na elke maaltijd een noodzakelijk dessert, want voedsel dat vastzit tussen je tanden is altijd vervelend.

Dat houten nagerecht kan dan ook maar beter een lekker smaakje hebben. Een speksmaak bijvoorbeeld. Na een poetsbeurt met deze stokjes is je mond weer zo fris als een vers geslacht varken.

Hier te koop per 160 stuks voor 4.95 dollariteiten.

Hoera! Vanmorgen zat er een pak cichorei bij de post. The real thing van De Beukelaar uit Antwerpen.

Op de achterkant van het pak staat een wijze aanbeveling van het “wereldinstituut voor de bescherming der hoge hoedanigheid van de voeding”:

De geneesheren geven de raad steeds cichorei bij de koffie te voegen en cichorei “puur” te drinken, wanneer de bloedsomloop, het hart, de maag of de lever onze bijzondere aandacht opeisen. Cichorei is zo goed voor de gezondheid!

Gekocht op e-bay. Schol!

Per ongeluk gekocht op eBay voor 22 euro:

Een echt Antwerps reclamebord uit 1947. Dat krijgt een mooi plaatsje in ons nieuwe vossenhol.

… dat ben ik volgens deze mooie weegschaal:

Bovenstaande weegschotel toont je gewicht in dierenplaatjes in plaats van in kilo’s. Zo weet je of je een dikke koe, een nijlpaard of een vet kalf bent. Zoiets vind ik heel grappig.

a a a a a a a

(via: swissmiss)

Cool die nieuwe Vox amPlug hoofdtelefoon gitaarversterkers! Deze kleine rakkers steek je in het kleinste gaatje (ahum) van je gitaar en je kan beginnen rocken.

Het leuke aan deze versterkertjes is dat ze een levensechte buizenklank zouden reproduceren. Er zijn drie soorten (lees:klanken) verkrijgbaar: de wereldberoemde AC30-klank, Classic Rock en Metal. Deze hoofdtelefoonamps hebben ook een AUX-ingang, zodat je kan meejammen met een mp3-speler.

Zeer fak. Hebben.