sloddervossen

Het wordt een erg bewolkte dag met af en toe een donderklap en weinig kans op opklaringen.

Buiten giet het.

Op het werk is het stikdruk.

Ik lig in de zetel te genieten, MacBook op de schoot, hond naast mijn voeten, lekker niks te doen.

Gisterenavond heb ik een hele pan met spekblokjes op de grond laten vallen. I was not amused.

Vanmiddag heb ik een grote smos met garnaalsla gekocht (…mmmmm…) en nu hangt er mayonaise op mijn hemd. I am not amused.

Voor de rest houd ik het hoofd koel.

Daarnet goed zwetend thuis gekomen van mijn werk. Wij wonen op de bovenste verdieping van een herenhuis met plat dak, dus het was hier lekker heet. Heb ik de ramen in de woonkamer en de bureau open gezet, zodat het wat kon tochten in huis.

We moesten nog even naar de Delhaize voor het avondeten. De hemel is al uren donkerbewolkt, dus ik dacht dat de regen nog wel wat zou uitblijven tot we terug waren.

Helaas. Zijn de Delhaize buitengekomen en stonden oog in oog met de zwaarste regebui die ik ooit in mijn hele leven heb gezien. De wind stond ook lekker strak, dus de regenval ging eerder horizontaal dan verticaal.

Horizontaal in de richting van onze open ramen in de woonkamer en bureau. Onder het raam in de bureau staat onze lieve iMac.

Paniek.

Spekvriend neemt de mannelijke taak op zich en spurt door de stortbui.

Alles onder water: een plas op de stoel en bureau, vloer en zetel zeiknat, zelfs de muren tegenover het raam waren zwaar bespat.

De Mac is gelukkig vrij droog gebleven en doet het nog helemaal.

Moraal van het verhaal: Wanneer men in het nieuws spreekt over zware onweders en windhozen en de lucht boven je hoofd dreigend donker is, zet je ramen dan niet open. Nee, zelfs niet op een kier.