sloddervossen

Is dat nu echt zo raar dat ik die kleur niet wil gebruiken op muren waar een deur of een raam in staat?

“Uw waterleiding is nog in lood?!” sprak een verbaasde loodgieter.

Of: hoe een beroep kan evolueren.

Om in de sfeer van de vorige posts te blijven:

-Collega: “Wat hebt ge gekocht in den Ikea?”
- Spekvriend: “Een keuken en een hotdog.”
- Collega: “En welke hebben jullie gekozen?”
- Spekvriend: “Die met mayonaise en ketchup.”

Allej vooruit, we zijn nen hoop mdf, twee eiken werkbladen, koelkast, oven en een afwasmachien (jeuj!) rijker. Levering op 3 januari. Ik leg mijn Ikea werktuigenset “Fixa” al klaar.

Kerstgesprek van de dag:

- Collega: Wat krijgt uw vrouw voor Kerstmis?
- Spekman: Een nieuwe keuken.
- Collega: En wat krijgt gij?
- Spekman: Stress.

‘t Is druk in ons hol.

Vanmorgen om acht uur stond er iemand aan onze deur om de meterstanden te noteren. Gas en elektriciteit. Heb de man de kelder ingestuurd en de deur achter zijn rug krikkrak op slot gedraaid.

Benieuwd of ik een rekening aankrijg!

Makkers staakt uw wild geraas. Zonder Piet geen Sinterklaas.

Voor zover ik weet, is het niet de Sint die lenig en gezwind over de daken galoppeert. De beste ruiters staan immers aan wal. Een paard, een staf, een mantel, een mijter,… dat neemt een mens niet mee op een dak, geloof mij. Neen, ik weet zeker dat het de gebronzeerde jongens zijn die het stunt- en vliegwerk doen.

Vanmiddag heb ik mezelf buitengesloten: deur dicht, geen sleutels op zak en vooral niemand in de buurt die wél sleutels had. Na een korte bezinning in de dichtstbijzijnde pitazaak besloot ik om als een heuse Zwarte Piet in ons huis binnen te dringen. Mijn ideale partner in crime was onze Marokkaanse buurman. Waarvoor dank.

Via het dak van de buurman ben ik naar een ander dak gesprongen om dan met een ladder 10 meter lager op onze binnenkoer te belanden. Heelhuids. Ik ben nog nooit zo blij geweest met onze gammele achterdeur. Als een Zwarte Piet dit toevallig zou lezen: het is een veilige route. Pintjes staan in de ijskast.

Een paard, een staf, een mantel, een mijter,… dat neemt een mens niet mee op een dak, geloof mij.

Beste Tiberius D*nys,

Ge hebt ons goed liggen, gij. Gisteren stond de politie aan onze deur. Ze kwamen u zoeken, maar ge bent uiteraard niet gevonden.

Ik heb de wijkagent alles verteld: dat gij niet in ons huis woont, dat wij regelmatig brieven aankrijgen die voor u bedoeld zijn, dat wij die brieven terugsturen en dat wij begot niet weten wie gij zijt. En toen was het de beurt aan de wijkagent om zijn boekske over u open te doen. Straffe kost.

Blijkbaar woont gij officieel in ons huis, Tiberius D*nys. Volgens het bevolkingsregister en al. Ge bent op papier in ons huis komen wonen op dezelfde datum als wij, maar ik heb u pertang hier nog niet gezien. Dat moet ge mij dan toch eens proberen uit te leggen. Per brief ofzo.

Stel nu dat gij schulden hebt. Wiens meubelen komt den deurwaarder dan in beslag nemen, denkt ge? Wiens? Wiens? Ik zal u zeggen wiens: mijn. Want gij woont hier papierlijk. Ik stel voor dat ge uw adres laat aanpassen.

In elk geval, de politie zoekt u. Ge hebt een boete ofzo.

boze groeten,
spekvriend

Vroeger werd Tien om te Zien uitgezonden op donderdagen. Dat was geen toeval. Mijn moeder poetste die dag immers de living en de keuken in het ouderlijk huis. Met spekvriendje wist ze geen blijf.

En toen hebben Mike en Guido een nieuw programma bedacht met schone teksten en schone muziek, ter mijner entertainment. Ik heb daar veel uit geleerd! Helaas kan ik zo meteen niet op iets komen, maar het was veel. Dat staat vast.

Als ik nu op djoepdjoep snuister en ik zie die clips, dan smelt ik.
Dit was één van mijn favorieten:

Negen andere om te zien zijn:
- Toast – ik schreeuw het van daken (ksal het probere goewd te make!)
- Clouseau – Daar gaat ze
- Sandra Kim & Luc Steeno – Bel me schrijf me
- Salim Seghers – koningin van de nacht
- Ingeborg – ga niet weg (een echte rocker!)
- Willy Sommers – het water is veel te diep
- Sanne en Erik – Veel te mooi
- Danny Fabry & Silvy Melody – De telefoon huilt mee
- Phil Kevin – Baby Blue,

Kippenvel op mijn rug en mijn ogen vol water. Zo schoon jong.
Maar écht he!

Tijd om de living en de keuken te poetsen.

Wellie pakken baawverlof. Dees mond gon we kaaihét in os howas werreke, dus ge gados hier nimmer dikkels zien in dees webhol. Mor weullie vinne da nie erreg, dus gullie zekerst ok nie.

Ozze schoofzak sto geriejet (twieje botteramme mé frikassee, iejene mé kees en drei mé kop), os troefel en den betonmeule ston ok kleer, wemme ne koek in ozzen bowal v’r as we honger hemme en er stadok nog nen bak Sara Pils in dijskas. Dus we kome niks teköt hier. En as we ’s avos kleer zijn, dan kruipewonder os sezze in plek van achter de kompjoeter ofwel ganwe der nog iejene pakke in de Krowen.

Allej, atterietis dan moete mèrris belle he jom.
Of springt mèrris binne.

Maandag kruipt er iemand in onze beerput. Drie dagen lang. Een durfal met kennis van zaken en een neus voor putten. Wij zijn daar bijzonder blij mee.

Om een lang verhaal kort te maken: onze beerput lekt. En da’s kak, want dat betekent dat er stinkende pus langs kleine gaatjes in onze kelder sijpelt. De waterdichte bezettingslaag in zo’n put gaat meestal 100 jaar mee. Ons huis is 123 jaar oud. Tè oud dus.

Maandagmorgen komt er iemand onze put leegzuigen (sappig genoeg?), daarna krabt die kerel al de vuiligheid van de putwand en ten slotte voorziet hij alles van een nieuwe dikke waterdichte laag. Een pijnlijke ingreep, zeker ook financieel, maar vrij noodzakelijk. Daarna kunnen we weeral 100 jaar zorgeloos kakken. Muchos respek voor de beerputspecialist.

En nu komt het leuke nieuws: ons huis is dan 3 dagen onbewoonbaar dus wij gaan kamperen op camping De Molen aan Sint-Anneke op Linkeroever! Met de tent, matjes en slaapzakken. We hebben geen verlof, dus we moeten elke ochtend fris op het werk verschijnen.

Gelukkig zijn dR!En en ik bij de schouten geweest.

Gisterenavond had ik onverwachts twee vlegels op bezoek. Ze hadden pretartikelen bij, zoals daar zijn: zwemgerief en bier. Dat komt altijd van pas. Ze hadden ook grappen bij, van bedenkelijk allooi. Maar omdat niet iedereen zo grappig kan zijn als ik, was dat gepermitteerd. Vriendschap is immers lachen met elkaar. En samen fantaseren over een kerk. En elkaar Jacky noemen. En genieten van elkaars putlucht.

Ik heb er oprecht van genoten. Daarom dit dankwoordje:
Dank.