Help, de man van dR!En is een klusser. Al bijna drie jaar wonen wij op een werf. (Drie jaar entisnognietafofwa?!) Joke van Talking Heads vroeg me of ik tussen de tegel- en vloerwerken door een warmteverliesmeter van Black & Decker wil testen. Ja, ik wil.
Het principe van de warmteverliesmeter is eenvoudig: het toestel meet een referentietemperatuur en aan de hand daarvan kan je warmte- of koudeverlies in je huis detecteren. Zo weet je waar je extra moet isoleren of kieren moet dichten. Een handig apparaat voor mensen met isolatiedrang en EPC-obsessies, huizenjagers of voor een nieuwsgierig verbouwer, zoals ik.
Eerst en vooral: uitpakpret.
De bediening van de warmteverliesmeter is doodeenvoudig: een display, een powerknop en een schuifschakelaar met keuze tussen temperatuurverschillen. Afhankelijk van het geselecteerde verschil, de gemeten waarde en de referentietemperatuur, schijnt het toestel een gekleurd licht: blauw, rood of groen. Onder de motorkap In de handgreep zit een 9V batterij en een schakelaar om te wisselen tussen graden Celcius en Fahrenheit. Beetje overbodig in België, lijkt mij. Er is ook een handleiding met kleine lettertjes in alle talen van de regenboog, maar dat vind ik tijdverlies.
Bij de afbraak van onze badkamer zijn enkele muurhouders van onze handdoekradiator kwijt geraakt. Na een vruchteloze zoektocht bij de plaatselijke groothandel en bij de loodgieter, stuur ik een mailtje naar de fabrikant met de vraag waar ik nieuwe bevestigingsconsoles kan kopen.
Dit is het antwoord:
U kan deze muurbevestigingen gewoon via ons bestellen.
Maar aangezien zulke zaken nu eenmaal kunnen gebeuren, zal ik ze per post kosteloos versturen.
Betreft het een witte Sevilla of een chromé?
Awel, ik vind dat sympathiek. Heel sympathiek. Ze verdienen daar niks mee, met gratis muurhouders op te sturen, maar het bespaart mij een hoop last. Deze klant is tevreden.
Wij hebben nog twee zolderkamers te verbouwen en de radiatoren die ik daar ga hangen, zullen er van Quinn zijn. En dat allemaal dankzij een paar gratis muurhouders. Is dat niet lief?
Pijnlijk. Vandaag stuurde een “leverancier van handelsinformatie en marketinggegevens†een mailtje naar het groepsadres van mijn werkgever, zodat ik en een honderdtal collega’s dit bericht in de mailbox kreeg.
… Onze gigantische databank, die gegevens over meer dan 1 miljoen Belgische ondernemingen bevat, is voor bedrijven en instellingen een essentiële bron van informatie. U beseft dan ook hoe belangrijk het is dat uw onderneming op een correcte manier in dit bestand voorkomt. Daarom verzoeken wij u vriendelijk de bijgevoegde vragenlijst te actualiseren via volgende link:
http://www.loremipsumdolorsitamet.be/ …
Daarna volgden de vertrouwelijke login-gegevens om alle bedrijfsgegevens aan te passen. In de mailbox van 100 werknemers.
Dit is een fijne reclamecampagne voor een relatief saai product:
Dit ding wordt bij mensen thuis onder de voordeur geschoven. Wanneer je thuis komt zie je meteen dat de vloer harder blinkt met Maestro Limpio (onze goeie oude Mister Proper).
Mentos heeft een nieuwe reclamecampagne gelanceerd die ik persoonlijk meer dan geslaagd vind. Posters, tv-spot en website worden allemaal geïntegreerd in een origineel concept om hun nieuwe kauwgum te promoten. Mentos wil met de campagne de nadruk leggen op verfrissing van ideeën en dat lukt hen wonderwel!
In de reclamespot zie je hoe artiesten een grote muurschildering maken met pakjes Mentos Gum. Op de website kan je zelf aan de slag: je maakt je eigen creatie door hier en daar een gum weg te “poppen”. De beste creaties krijgen een ereplaats op de website. Er worden ook live shows georganiseerd waarbij je artiesten aan het werk kan zien met de pakjes Mentos.
Op dit moment loopt de campagne enkel in Canada, maar voor mijn part mag ze snel overwaaien tot Europa! De Mentos Gum is hier al wel verkrijgbaar, dus da’s al een mooi begin…
Mij lijkt dit toch niet zo’n goed idee. Stel je maar eens voor dat je na een lange werkdag thuiskomt en je kleine bengel heeft heel je collectie Lego Technics opgegeten omdat hij dacht dat het snoepgoed was. Spijtig van de Lego en ook niet zo best voor de bengel.
Damn. Ik vrees dat ik de foute blender heb gekocht.
Een mini versie van Philips, kostte mij 35 euro in de Mediamarkt. Ik kan bananen blenden, mango’s, kiwi’s, appelsienen, ananas, passievruchten, appels, peren, kersen, bessen, … ja zelfs honing en sesamzaadjes! (Allemaal kei heerlijk trouwens)
Maar damn. Nu heb ik de Blendtec gespot.
De allerkrachtigste Blender ter wereld, ongetwijfeld! En van knappe marketing gesproken!! De big boss himself laat in korte infomercials enthousiast zien wat zijn machien allemaal kan… I’m impressed! Een Blendtec kan knikkers, rugbyballen, golfballetjes, teddyberen, bankkaarten, gsm’s, colablikjes enzoverder enzovoort, tot moes blenden. (de iPod vind ik erover trouwens)
