sloddervossen

… zegt hij. Hij heeft dorst. Hij heeft geen zin in Cola of water. Fanta, Sprite, Aquarius en Ice Tea lust hij niet. Van fruitsapjes krijgt hij buikpijn. Hij heeft zin in iets lekkers.

Bier dus.

Elke dag.

Zij drinkt geen bier. Hij stinkt dus naar bier. Elke dag. Hij geeft haar graag kusjes. Erg aangenaam in bed.

Ik ben enorm enthousiast.

dR!En en ik zijn vandaag exact 4 maand getrouwd. Tijd om een balans op te maken van mijn lichamelijke gezondheid.

Het is immers algemeen geweten dat het gewicht van een man exponentieel toeneemt na het huwelijk. Hoewel dit aanvankelijk voor mij niet leek op te gaan, blijkt deze urbane wijsheid nu toch werkelijkheid te worden.

Uw aller spekvriend wordt dik. Ik herhaal: dik.

Bij gebrek aan weegschaal kan ik jullie niet exact meedelen hoeveel kilo’s erbij gekomen zijn. Wat ik jullie wel kan meegeven, is dat ik sinds kort de trotse bezitter ben van een kleine –doch onmiskenbaar aanwezige- poep en buik. Dat is iets om fier op te zijn voor een magere manskerel die een BMI van 17 gewend is.

Mijn lichaam komt stilaan in balans. Maar ‘t is toch wennen.
Complimentjes zoals “die poep staat je beeldig” zijn altijd welkom.

Gisteren voor de eerste keer naar een trouwfeest geweest van twee mensen die we van ons leven nog niet gezien hebben! Dat overkomt je jammer genoeg wellicht maar één keer. Dus beschouwen we het des te meer als een unieke ervaring!

Mick en Wout, jullie zijn fantastisch, het feest was fantastisch, Jefke is fantastisch, jullie liefde is fantastisch, …

En dankzij jullie hebben we nu ook voor de eerste keer analoog contact gehad – bedankt ook voor die heerlijke uitdrukking, Mick – met een aantal andere bloggers. Ik moet zeggen: Uw Moeder is een vetgeil wijf!

Om iedereen jaloers te maken: wij hebben onze trouwfoto’s gezien en ze zijn on-ge-loof-lijk sterk.

Twee als teaser:

©Dominique Thys

©Dominique Thys

Dit marcelleke hangt sinds ons huwelijk boven ons bed:

Ik denk dat het de eerste keer was dat BB King een marcelleke moest signeren en dat wij dus een uniek stuk in huis hebben. Thanks BB!

Helemaal geïmporteerd vanuit Vancouver door vriend Johesp. Als ik geen vrouw had, zou ik met hem trouwen.

Het is officieel: sloddervos Spekvriend en sloddervos dR!En zijn man en vrouw.

Vandaag rustig met de twee families en een paar vrienden op het terras van de Zeppos gezeten. Morgen een zeer groot feest met toeters en bellen en slingers en voedsel.

G’lek da ze da in Kastel zegge: zo freet als een kapmes.

… hebben wij vakantie!

Ik 2 en Spekvriend 2,5 volle weken!

Vandaag en morgen is het nog ferm werken voor de zeer naderende trouw, maar vanaf zaterdag is het volle bak genieten geblazen!!

Zaterdag dikke party uiteraard en maandag vertrekken we zonder enige plannen naar Frankrijk. De bedoeling is dat we toch wel in het Zuiden geraken en daar een weekje blijven hangen.

Het is al een tijdje stil op Sloddervossen en dat zal dus nog wel anderhalve week zo blijven, maar daarna krijgen jullie van ons een mooi geïllustreerd en uitgebreid verslag!! Beloofd!

Exact één week nog en dan zijn we getrouwd, voor de wet dan toch. De viering en het feest zijn een dagje later op zaterdag.

Eigenlijk is het wel gek als je bedenkt hoeveel tijd je in de voorbereidingen steekt, in vergelijking met de duur van de dag zelf. Ook in deze laatste fase spenderen dR!En en ik letterlijk élke vrije minuut met voorbereiden en plannen.

Zelf ben ik niet zo’n zenuwpeer, eerder een adrenalinepeer. Druk bezig zijn, geeft mij een rush en een geweldig rooie kop. Ik kan mij wel voorstellen dat voor heel wat mensen de dagen voor een trouw echt zenuwslopend kunnen zijn en dat is eigenlijk voor niks goed.

Een gouden tip: af en toe eens goed uitblazen. Langs alle lichaamsopeningen. Dat werkt.

Zondagochtend, half zes en mijn hoofd tolt als een kermisattractie. dR!En wordt wakker en jaagt mij uit bed, want zoals het spreekwoord zegt: “wie besmeurt het liefdesnest, wordt levenslang gepest”.

Uw aller spekvriend heeft zich een half uurtje met een modeblad in de badkamer gezet om nuchter te worden. Met succes overigens, want ondanks de bedenkelijke toestand van mijn maag volgde vloedgolf noch tsunami. Mijn maag heeft standgehouden en dus mocht ik terug in bed. Applaus!

Nochtans heeft mijn ranke lijf het zwaar te verduren gekregen zaterdagavond op de beruchte ’spekmakkersavond’, mijn vrijgezellenfeest. Duvels, jenever, pintjes, babeurre, pintjes met babeurre, negen lappen spek (of waren het er 8,5?), boterhammen met spekvet en bruine suiker en kindersurprise. Allemaal heel lekker, dat wel.

Het uiterst aangename gezelschap (“de smeerlappen”) dat aanwezig was, had enkele opdrachten klaargestoomd. Als ik een opdracht met succes volbracht, kreeg ik als beloning een spekbon die ik later kan inruilen tegen 100 gram onvervalst spek. Ik heb 28 spekbonnen verzameld. Dat wordt smullen!

Het was een van de beste kroegavondjes van mijn leven en ik heb er oprecht van genoten. Ik had mij geen beter vrijgezellenfestijn kunnen wensen.

Dankjewel en dikke zoenen, voor al wie zich aangesproken voelt.

uw aanwas,
spekvriend

Morgen is het mijn beurt en ik weet ook niet veel. Van mails met zinnen zoals deze, beginnen mijn darmen ernstig te pruttelen:

U moet zich allerminst zorgen maken omtrent materiaal, benodigdheden en je kanariepak, daar zorgen wij voor.

Help!