sloddervossen

Stoer! Op dylanmessaging.com kan je zelf woorden op Dylanbordjes zetten!

Bekijk hier mijn versie.

Spijtig dat we al trouwringen hebben. Deze iRing zou beeldig passen bij mijn dR!En!

Met deze vingerversiering kan je een iPod of een iPhone besturen via bluetooth. Start, stop, pauze en liedjes skippen in een handomdraai.

Bloggen? Neenee mijnheer, wij hebben wel andere dingen aan ons hoofd. Wij schrijven vandaag liefdesverklaringen voor onzen trouw. Ik voor haar en zij voor mij. Woorden van “I love you”, en “ik kom uit de nacht” en “gij hebt mij versierd”. Da’s effenaf moeilijk, zo’n woorden schrijven.

Ik wou dat ik talent had zoals grote dichters. Die zouden elk jaar kunnen trouwen, zonder woordloos te geraken. Voor mijn gelofte ben ik nu allemaal gedichten en liedjesteksten aan het afschuimen, want daar zitten parels tussen naar’t schijnt. Die zullen mij wel helpen, die parels.

Neem nu die hit van Good Shape: Take My Love. Kort en bondig, maar met een duidelijke boodschap: “neem mijn liefde”. Meer moet dat niet zijn. Zo wil ik ook teksten kunnen schrijven. Dan zou ik ook elk jaar kunnen trouwen en rijk zijn. Maar zoveel talent heb ik dus niet. Ik geraak niet verder dan “I love you”, en “ik kom uit de nacht” en “gij hebt mij versierd”. Ach was mijn woordenschat maar beter geschapen.

Misschien moet ik raad vragen aan de zanger van Good Shape.

Mijn vrijgezellendag gisteren was dus dé max!

Heerlijk ontbeten met pistolets, ei en spek. Effe een badmintonneke gedaan. Een kei lieve baby in slaap gewiegd en een sessie djembe gekregen (ik heb talent, bij de weg).

(Veel zon!)

Vervolgens ben ik geblinddoekt vervoerd naar de geheime locatie, alwaar Mama Love en haar Love Stimulator bij gered hebben van alle kwaad en tegenspoed dat een huwelijk met zich zou kunnen meebrengen. De oplossing was telkens een fantastische en superstraffe cocktail.

Héérlijk gebarbecued. Daar keek ik nu al heel de “zomer” naar uit!

Tot slot heb ik 20 minutes of fame gekend als DJ in het plaatselijke jeugdhuis (ik heb talent)!

Goed gelachen, goed gedronken, alles was naar wens.

Vandaag ben ik BEKAF, ziek (keelontsteking) maar zeer tevreden.

Mijn zéér welgemeende merci aan de organisatie en de aanwezigen!!

Morgen is het mijn vrijgezellendag.

En meer weet ik niet. Behalve dat ik om 11 uur des morgens met mijn fiets aan de scoutslokalen moet zijn.

Ssssspannend!

* krijgt een rooie kop van nieuwsgierigheid *

Voor de nieuwsgierigen. Dit zijn de kleurtjes die we gebruikt hebben in onze uitnodigingen. Zeven om precies te zijn.

De uiterst linkse en rechtse kleur zijn de twee basiskleuren, alles daartussen hebben gebruikt voor de details.

Ook als swatch te downloaden voor je CS apps!

De uitnodigingen van onze trouwpartij zijn bijna allemaal uitgedeeld of opgestuurd. Het was een hele klus, wegens enorm veel. Er liggen hier nog een paar adresloze enveloppen die eerstdaags de deur uitgaan.

De reacties zijn allemaal geweldig. Het is enorm fijn om mailtjes te krijgen van familie en vrienden die heel graag naar ons feest willen komen. Sommige genodigden zijn blij, anderen euforisch. We krijgen respons van mensen die oprecht fier op ons zijn en ik kan al niet meer wachten om samen met hen het glas te heffen. Sommigen hebben we al veel te lang niet meer gezien.

Twee hilarische reacties wil ik met jullie delen. De eerste is die van collega R., ongeveer 60 jaar oud, jong van hart en op en top Antwerpenaar.

Moateke, ge hebt pech want ik zen dan toas dus ik koom zeker af met die van os! Waa meugen toch jumpen oep aa fiejest he?

De tweede reactie is van vriend J., ongeveer 25 jaar oud, jong van geest en op en top vriend.

Ik weet nog niet zeker of ik kan komen omdat ik die dag mijn cd’s van de bibliotheek moet binnenbrengen. Maar als ik daar iets op kan vinden, dan mogen jullie op mijn aanwezigheid rekenen!

(dit citaat is beschermd met copyright, gelieve deze grap dus niet te stelen)

‘t Zijn sloebers en grapjurken.

ps: Vriend J., mijn collega R. wil die cd’s met jumpmuziek graag eens lenen. Misschien moet je ze een week later terugbrengen naar de bibliotheek.

Deze week werden de uitnodigingen voor ons huwelijk gedrukt. Dat moest wel, want de drukkerij met de beste pers en schappelijke prijzen gaat vanaf volgende week voor drie weken met verlof.

Heel de week liggen stressen dus. Vooral toen calculator Boudewijn ons woensdag opbelde dat er een schrijffout in onze pdf’s stond, brak het zweet ons op runderlijke wijze uit. Aargh! Blijkbaar stond er een verouderde versie van het ontwerp op het cd’tje. Wij waren bedrukt, het papier iets minder. Gelukkig bestaat er e-mail verkeer tussen Antwerpen en Beerse.

De ontlading (én ontlasting) was dan ook enorm groot, toen ik een uurtje geleden telefoon kreeg dat alles af is. Heb mijn neus op de feiten gedrukt en vastgesteld dat het goed is. En wijle content.

Ik heb verlof vandaag! En morgen ook! En dan is het weekend. Héérlijk!

Juist lekker uitgeslapen en ontbeten. Pushups gedaan, want ook daar hebben we tegenwoordig een schema voor. (start to pushup ofzo?)
Ontbeten, effe sloddervossen, sebiet een half uur lopen (2 x 15 minuten, nog twee weken en we zitten aan de 5 km!), daarna wat shoppen, trouwvoorbereidingen doen,…

Vanavond eten met vrienden in ‘t Lastig Portret, waarna we naar Linkeroever trekken voor de eindejaarstentoonstelling fotografie, alwaar ik een jaar geleden zelf stond te stressen.

Om af te ronden pintjes pakken op de Ossenmarkt en spekvriend zijn verjaardag vieren. Hehehe.

Mijn kostuum is àf. Echt àf.

Ik heb mij vandaag ook nog een hemd laten aanmeten. Mijn ene arm is nog altijd 1 centimeter korter dan de andere. De schuld van mijn Les Paul-schouder.

Nobody’s perfect.

Mijn zoektocht naar een maatpak is afgelopen! Gisteren heb ik mij bij Café Costume in Antwerpen een pak laten aanmeten en zonder overdrijven: dat was een verademing.

Café Costume is een jong familiebedrijf dat ‘tailoring à  la carte’ aanbiedt aan een betaalbare prijs. Deze derde generatie van de familie Van Gils -inderdaad- maakt kostuums op maat volgens de eisen van de klant. Rustig, luisterbereid en vooral met liefde voor het vak. Zo heb ik het graag.

Eerst kies je de pasvorm; een Brits, Italiaans of Frans model. Daarna kies je de stof en dit bepaalt ook de prijs van het kostuum. Ten slotte kan je al de rest naar wens laten aanpassen: zakken, knopjes, split, enzoverder.

Toen ik gisteren voor de spiegel stond met mijn lastig maar adorabel lijf (boomlang en problematisch smal), had ik een kostuum aan dat mij als gegoten zat. En dat was heerlijk. Een pak op maat naar mijn wensen, van goede kwaliteit en aan een scherpe prijs.

Heel even dacht ik rillend terug aan één van de vorige winkels waar ik geweest was. Verkoper Paul van die winkel (“ naar eigen zeggen een topseller“) probeerde mij een pak aan te smeren dat veel te groot en niet mijn smaak was. Paul had immers veel ervaring en wist uiteraard beter wat ik wilde dan ikzelf. Dat ik er belachelijk uit zag in dat pak maakte ook niets uit, want Paul zou Juan erbij halen. “Juan, de beste naaier van Turnhout”, zo zei hij. Ik heb mij niet laten naaien, niet door Paul en niet door Juan.

U begrijpt waarom ik Café Costume een verademing vond. Check de website voor meer informatie.