sloddervossen

Google denkt aan Django Reinhardt, want ge wordt maar één keer 100 jaar. Zelfs als ge al dood bent.

Awel, een paar filmpkes om de dag mee te beginnen:

Lees verder »

Niemand wilde geloven, toen ik jong en eenzaam was, dat ik mijn eigen zwerfvogel had. Petrus, zo had ik het dier genoemd.

Elke keer als ik alleen op mijn slaapkamer zat, landde Petrus op de vensterbank en tikte met zijn snavel tegen de ruit. “Kijk dan spekvriend! Kijk dan! Hier zit ik! Ik ben een vogel!”. Ik ken niks van vogels, maar het was er echt één. Het dier sprak de waarheid. Dus legde ik broodkorstjes op de vensterbank en elke dag kwam Petrus langs. Speciaal voor mij en de korsten.

Ik weet zeker dat E. ook een zwerfvogel had.

Voor de drummers onder ons:

Ik heb er tranen voor gelaten. Van ‘t lachen welteverstaan.

Vroeger toen ik jong was en nog in Turnhout op school zat, bestonden er nog geen emo’s. Alti’s, johnny’s, marina’s, gabbers en ronny’s des te meer. In elk geval was een pet met ‘cunt’ op, redelijk uit den boze. Ik was een alti, zonder pet.

De laatste tijd bestaat er in T-Town naar’t schijnt een nieuw type youngsters. Een type zonder naam. Jongeren die ‘niet hard hun best doen om er zo uit te zien’. Jongeren die dus vermoedelijk geboren worden met gaten in hun oren. Types die ‘zichzelf’ zijn, zogezegd.

Kijkt u even mee:

Waren alti’s eigenlijk ook ‘zichzelf’, zogezegd?

Af en toe hou ik van een vettige scheet rockmuziek. Hoe vettiger, hoe prettiger zelfs. Een band zoals Triggerfinger bijvoorbeeld: dàt zijn vuile jongens die ik graag bezig hoor.

Deze week zag ik hun versie van Duffy’s “Mercy” met Selah Sue op TV. Waarschijnlijk lacht ge mij nu vierkant uit en waarschijnlijk loop ik hopeloos achter en ben ik niet mee, maar ik had dat dus nog niet gezien. Ik kijk normaal gezien alleen maar naar Witse. Vandaar.

Eén ding kan ik u zeggen: ik kreeg er prompt klamme handjes van.
Al wat goed is, staat uiteraard op djoebdjoeb:

Miljaar. Een poert van cover. Love it.

Ja, ik vind dat écht grappig, die parodie van de Clickx-kerels op Der Untergang.

“Jarenlang heb ik met HTML en Flash leren werken.” Mwahahahaha.
Bijna zo goed als de versie van LuckyTV.

Ik herinner het mij nog alsof het gisteren was. In het tweede middelbaar vroeg de leerkracht aan een klasgenote van mij: “wat wil jij later worden?”. Zij antwoordde: “astronaut”. Mijn ogen werden als planeten zo groot. Astronaut perdoeme. Da’s eens wat anders dan dokter of brandweervrouw.

Ze werd geen astronaut.

Jeetjemina.

We hebben een ‘f’. We hebben een ‘i’. We hebben een ‘l’. We hebben een ‘m’.
Film. Film. Film. Dus, een film:

Ze hebben alle letters, behalve de ‘e’ en de ‘r’ blijkbaar. Die zijn te moeilijk.
Sintklaas. Sintklaas. Sintklaas.

Hoog tijd dat ik mijn hond introduceer!

Mijn hondje Tex is een beetje gek. Als er hondjes bestaan met een mentale handicap, dan is ons Tex er zo één. Spekvriend vindt haar dan weer hoogbegaafd, het is maar hoe je het bekijkt.

Hier zie je haar gefascineerd surfen op het wereldwijde web. Haar favoriete website is Youtube, om naar de poesjes te kijken:

In elk geval: de schattigste, liefste, grappigste hond van héééél de wereld!

…is meestal jazz of soul. Maar af toe lust ik ook wel iets anders…
Opzwepende meezingers zoals in dit filmpje:

Het danske op 3:00 hebben wij volgens mij op ons trouwfeest ook gedanst. Neutjes?

(fanks Mélanie)

Films van de jaren ‘50 zijn traag en fak. Sinds gisteren weet ik dat.

Dankzij Angela en Sarah van Durga Filmfestival hebben we een verfilming van Devdas gezien uit 1955, de versie van Bimal Roy. Hindi gesproken en Engels ondertiteld. Graaf. En spannend.

Ge hoort die projector draaien en het geluid klinkt krakend door de speakers. Gelukkig heeft de antieke band de volle 160 minuten overleefd. En wij ook. Met zitvlakpijnen, maar toch.

Geniet even mee van een fragment waar de jonge Devdas en zijn vriendinnetje Paro, een nachtegaal bezingen: O Albele Panchhi.

Panchhi! Ik zit er al heel de nacht mee in mijn hoofd.
Zo schoon.

Durga Filmfestival (‘Bollywood aan de Schelde’) loopt nog tot 26 augustus in’t CC in Berchem. Allen daarheen!